Humpaw-paw

Carnaval is niet echt een onderwerp voor in oktober en klinkt ook niet bepaald logisch in het kader van het wilde westen, maar toch: er werd op de prairie wel degelijk carnaval gevierd. Uit een country-studie van de universiteit van Tallahassee Florida bleek dat er in de roemruchtste jaren van het wilde westen, halverwege de negentiende eeuw, enorme optochten waren. Praalwagens, koetsen, uitgedoste mensen, verklede indianen; alles wees op carnavaleske toestanden.
In een degelijke beschouwing over carnaval, geschreven door Humbert Porridge, komt ene R.E. Benz uit Hoover Lake in voor. Hij zou de carnaval hebben meegenomen uit Europa. Gaan er bij u al belletjes rinkelen? Hoover Lake, dat lijkt toch precies op Hoevelaken? Vandaar dat dit gedicht gaat over de invloed van Nederlanders bij de viering van carnaval ten tijde van het wilde westen.


Wij vieren feest
dus weg met de malaise
En Lennard schiet Pointdexter
van dichtbij in z'n schouder
dat geeft herrie
van hier tot Ootle Dunk

De sheriffs hebben pauze
we zetten alle deuren op een kier
In de saloon bouwen wij een feestje
We schieten, remmen los en geef me nog een bier!

Hé tante, schiet jij maar met je sloffen
Dan schiet ik er wel wat looien achteraan
En drinken gaan we, als we kunnen poffen
Dus dwingen we de kroegbaas tot het mag

Wij vieren feest
dus weg met de malaise
En Stanley grijpt de colt
van de sheriff uit zijn broekzak
Wij gaan weer lachen
het wordt een dolle boel

2x


Countryman Ray

Celebration

Vandaag is een belangrijke dag. Niet alleen werd op deze dag in 1843 Bronco "John" Swinkle benoemd tot sheriff van Prairie Creek, Arizona (een positie die hij liefst 53 jaar zou bekleden!!!) maar het is vandaag ook de eerste verjaardag van de Countryman Ray blog! Ik ben al door vele vaste lezers gefeliciteerd, en daarnaast door o.a. de Dutch Linedancing Federation, The Arizona Bureau Of Tourism, de Vereniging voor Bestudering van de Indiaanse Cultuur, Country and Western Shop Vlagtwedde en de Klaverjasclub Harten Zeven uit Bussum.

Vandaag een gedicht over een viering. Op de prairie werd vroeger heel wat afgevierd, dat is helaas allemaal wat minder tegenwoordig. Onderstaand gedicht is een voorbeeld van een westerngedicht zoals dat voorgedragen werd tijdens een viering. In dit geval het 1-jarig jubileum van de definitieve verdrijving van een beruchte veeplaag in het oude Wilde Westen.


hoera, wij vieren hier een klein feestje
wij zingen luid, niemand die fluistert
sinds een jaar zijn we af van het beestje
dat naar de naam horzel luistert

het was geen geluk maar wijsheid
dat ons voor altoos van hem bevrijdde
want Old Man Bill, in al zijn grijsheid
schoof het insect zo handig terzijde,

met zijn spuit vol gif en venijn!
het recept had hij zelf bedacht
zo kregen wij dat beestje klein
en daarom wordt Old Man Bill herdacht

dus laten we zingen en drinken
voor de man met het boerenverstand
laat zijn naam in vreugde klinken
hij, de redder van het prairieland!


Countryman Ray