Prachtig boek gelezen over het ruige Zuiden van Amerika. Het land van de roodnekken, de frivole dames en het vrije wapenbezit dat met hand en tand wordt verdedigd. Eén mooi verhaal gaat over Dallas, een doof meisje uit de buurt van Inglested (waarschijnlijk een Nederlandse enclave, Engelstad). Zij misleidde een bende bandieten door ze de verkeerde kant op te sturen en redde het dorp. Het volgende gedicht is daarop geïnspireerd.
(Blonde Lente, als je dit leest: dat de indianen een bloeddorstige rol krijgen in dit gedicht is niet om de indianen in een kwaad daglicht te stellen, maar om het zo historisch verantwoord mogelijk te houden.)
Dallas, met de jaren dover
ontmoette daags een laffe rover
die haar vroeg waar de huizen
de mensen, hun vee en geld waren
Dallas zag de ogen van de onverlaat
zijn vale huid, zijn wilde haren
en wees hem naar een reservaat
De man met zijn maten
hadden niets in de gaten
zij sloegen opzichtig hun kruizen
gingen op weg naar de indianen
die ze van bloeddorst vervuld opwachtten
ze werden verrast en vele nachten
bungelden hun scalpels met vrolijke manen
Countryman Ray
Posts tonen met het label bandieten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bandieten. Alle posts tonen
maandag 2 november 2009
woensdag 10 juni 2009
Blind John Coyote messed with the razor
Het leven van de westernhelden van weleer zijn beschreven in veel boeken. Mijn boekenbilly puilt ondertussen uit van de biografieën van indianen, bandieten, vrijheidsstrijders en bankrovers. Stuk voor stuk mooie verhalen. Afgelopen week heb ik Blind John Coyote, man with a vision gelezen. Ik moet zeggen, een prachtig boek. Het gedicht dat ik naar aanleiding van het leven van John Coyote heb geschreven, heeft betrekking op een heel belangrijk moment in het leven van toen nog One-eye John Coyote.
Toen hij zijn eenoog
per ongeluk
van handelsmerk
tot grootste gemis maakte
stond John met uitgeklapt scheermes
in de wastafel te kijken
daar op warm water dreven vlokken wit
met kleine zwarte fladderpuntjes
van kin of de kaak
en een wolkje lichtrood ertussen
dat zich als spuug uiteen liet drijven
en kleurlozer werd
tot het weg was
net als het zicht van John
Countryman Ray
Toen hij zijn eenoog
per ongeluk
van handelsmerk
tot grootste gemis maakte
stond John met uitgeklapt scheermes
in de wastafel te kijken
daar op warm water dreven vlokken wit
met kleine zwarte fladderpuntjes
van kin of de kaak
en een wolkje lichtrood ertussen
dat zich als spuug uiteen liet drijven
en kleurlozer werd
tot het weg was
net als het zicht van John
Countryman Ray
Abonneren op:
Reacties (Atom)