What's that noise?

Elenore Tallahassee uit Denver, Colorado stond bekend om haar luide stem. Overal waar zij kwam was ze luid en duidelijk aanwezig. Het deed de mensen zeer aan de oren. Als ze fluisterde leek het alsof er een vliegtuig overkwam. Mind you dat vliegtuigen indertijd veel lawaaiiger waren dan de jumbojets van nu. Toen Elenore, verder een schat van een mens, was overleden, miste iedereen haar. Maar toch was er ook iets van opluchting voelbaar.


Hier ligt Elenore
als mens zat zij ons hoog
we verliezen haar uit het oog
maar boven alles uit het oor


Countryman Ray

Totally deaf

Een van de grappige verhalen uit het Wilde Westen betreft de dove bartender Mo Horizon. Hij had zich erin bekwaamd om zoveel mogelijk te liplezen en niemand wist dat Mo doof was. Grote moeite had Mo met de Licious Brothers, die allen zeer zwaar baarddragend waren. Mo kon er niets van volgen en daarom kregen de broers altijd wat Mo dacht dat ze wilden. Hij gaf ze whiskey. Maar de broers mochten geen alcohol en zo stond Mo op een dag oog in oog met Ma Licious: ze was des duivels en Mo kreeg op z'n valie. Daarover gaat het volgende gedicht.


Dronken als apen gingen de broers
er laveloos vandoor
Mo had ze drank gegeven
bij gebrek aan een horend oor

En daar stond dan hun moeder
haalde verhaal en sprak zeer luid:
geef mijn jongens nog een drup alcohol
en ik mep het licht je ogen uit

Dat kon Mo prima volgen
nog meer zintuiglijk verlies in 't verschiet
dat zag hij niet echt zitten
dus de jongens kregen hun glaasje niet


Countryman Ray

Her name was Dallas

Prachtig boek gelezen over het ruige Zuiden van Amerika. Het land van de roodnekken, de frivole dames en het vrije wapenbezit dat met hand en tand wordt verdedigd. Eén mooi verhaal gaat over Dallas, een doof meisje uit de buurt van Inglested (waarschijnlijk een Nederlandse enclave, Engelstad). Zij misleidde een bende bandieten door ze de verkeerde kant op te sturen en redde het dorp. Het volgende gedicht is daarop geïnspireerd.

(Blonde Lente, als je dit leest: dat de indianen een bloeddorstige rol krijgen in dit gedicht is niet om de indianen in een kwaad daglicht te stellen, maar om het zo historisch verantwoord mogelijk te houden.)


Dallas, met de jaren dover
ontmoette daags een laffe rover
die haar vroeg waar de huizen
de mensen, hun vee en geld waren
Dallas zag de ogen van de onverlaat
zijn vale huid, zijn wilde haren
en wees hem naar een reservaat

De man met zijn maten
hadden niets in de gaten
zij sloegen opzichtig hun kruizen
gingen op weg naar de indianen
die ze van bloeddorst vervuld opwachtten
ze werden verrast en vele nachten
bungelden hun scalpels met vrolijke manen


Countryman Ray