Say no to taxes

De grootste misvatting tijdens het wilde westen vond plaats in 1888, toen de toenmalige variété-artiest John McCracken een hit had met het liedje 'Say no to taxes'. Dat liedje ging over de invoering van een belastingsysteem, dat tot dan toe niet bekend was in het midden van Amerika. Het afdragen van geld aan een federale overheid was niet bepaald de vrijheid die veel cowboys voor ogen hadden. Er was -om het kort te zeggen- niet veel affiniteit met het belastinggebeuren.
Logisch dus, zou je zeggen, dat een snerpend liedje over het vermaledijde belastingssysteem insloeg als een bom. Iedereen zong het mee en McCracken had veel succes. Totdat men er in de zuidelijke staat Texas van hoorde. Heden ten dage staat Texas al niet bekend om zijn fijnbesnaarde volk, maar toentertijd helemaal niet. Het was een horde ongemanierde wilden die op alles schoot waar de wind onder kwam. Helaas was McCracken onvoldoende van deze feiten op de hoogte en zo toog de artiest op zijn paard naar het zuiden. Eenmaal binnen de staatsgrenzen van Texas werd hij opgepakt. De reden lag voor de hand: iemand die 'say no to Texas' zingt, kan niet deugen. Voordat McCracken het had uitgelegd, hing hij al in stukken aan een boom. Door de rest van Amerika worden Texanen sindsdien gezien als het uitschot op aarde en is er nooit meer een fatsoenlijk figuur uit die rotstaat voortgekomen, wat wij daar ook over denken.

McCracken was de man
hij had een prachtig lied
horden fans die zongen het
tegenstanders had hij niet

Hij rekende buiten de Texaan
het onbehouwen volk
ze trokken hem van zijn paard
onder bedreiging van een dolk

Twee uur later hing de zanger
aan een hoge tak te zwiepen
je zou die teringtexanen
zo van de aarde kiepen

En de belastingen, dat dan weer wel
werden sindsdien nooit meer bezongen
want je was je leven niet zeker
dat hadden de Texanen mooi bedongen


Countryman Ray

Behind closed clappingdoors

Het was een warm weekendje en de rosé (van het merk western mösel) vloeide rijkelijk tijdens de barbecue. Samen met twee westernfans hadden we er een mooie dag van gemaakt: eerst hout sprokkelen, daarna kloven en 's avonds twee konijnen en een fazant op de grillplaat. Heerlijk, het echte westernleven.
's Avonds mijmerden we over het ontbreken van de vrouw bij de barbecue. Ik pakte mijn blocnote en schreef een gedicht. Ik moet er eerlijk bij zeggen dat het wel een pikant randje heeft, maar goed, dat hoort ook bij het westernleven. Als de cowboys vroeger op de prairie zaten, dan hadden ze het heus niet alleen over de prijs van graan en tabak.


De klapdeurtjes achter me
hangen roerloos
de stilte is dreigend voelbaar

Damn it, denk ik
de wereld gaat aan me voorbij
hier in dit dal met deze lui
ik heb zin in een wip, maar....
waar zijn de vrouwen eigenlijk?

Hé gringo, kom eens hier
ik hoor het goed
me gringo, you een vrouw
het kasteel van verlangen wordt wakker
de landarbeiders trekken erop uit
de soldaten bewaken de kantelen
en de vrouwen vingeren zich wat
of bakken broodjes
buiten schijnt de zon
en niemand is ziek

Ik ben als de blonde herder
en draai me om
een wip, denk ik
ze draagt laarzen
net als ik
de cowboy van het kasteel van verlangen
lucky me denken we

En dan roept de sheriff
moeten we naar het plein komen
voor een verdomde ophanging
en daar zie jij bekenden
tabee ranger
het ga je goed

zoals achter je achter me stond
liep je weg
denk ik


Countryman Ray