Beardless Bim

Vandaag is een uitermate historische dag voor de Verenigde Staten. Precies 100 jaar geleden namelijk kwam de beruchte indiaanse terrorist Beardless Bim om het leven na een vuurgevecht met het Amerikaanse leger. Ze hadden al bijna 10 jaar op hem gejaagd en eindelijk de tipi gevonden waarin hij zich schuil hield. Beardless Bim had veel onschuldig bloed vergoten in zijn ideologische kruistocht tegen de cowboys en kolonisten op de prairie. Hij pleegde aanslagen met dynamiet en schoot willekeurig mensen dood. Zijn einde was een zegen voor de prairie.


Beardless Bim, je tijd is voorbij
je strooide kogels in het rond
nu ben je er zelf door getroffen
bloedend uit elke wond

Beardless Bim, geen aanslagen meer
geen huifkarren meer in brand
geen gif meer in waterputten
dit is al lang niet meer jouw land

Beardless Bim, je hebt wind gezaaid
maar wij zijn machtiger dan jij
je waande jezelf ongrijpbaar
maar je tijd is nu echt voorbij


Countryman Ray

Birth, life, death (3)

Vandaag het laatste deel van een miniserie over Geboorte, Leven en Dood op de prairie. Deze aflevering gaat over de Dood.


de dood is soms heel ver weg
en soms dichtbij, als vette pech
je kunt het niet sturen

de dood zie je soms komen
zoals blad valt van de bomen:
langzaam naar je toe

de dood komt soms onverwacht
net als je ergens zacht
een countryliedje hoort

de dood komt soms gelegen
je hebt je levensdeel gekregen
en de koek is echt op

maar wat je ook heb beleefd
je hebt op de prairie geleefd
en dat maakte je gelukkig


Countryman Ray

Birth, life, death (2)

Tijdens een kampvuur in 1844 bespraken vijf cowboys het leven. De mannen wilden doorgronden wat het leven nu eigenlijk precies was. De uitkomsten lees je in het tweede deel van de miniserie Birth, life, death.


Het leven is een weg met veel rotsen
een symfonie
een kosmische symfonie
een tunnel met zwart licht aan het einde

maar toch is leven een celebratie
het leven als een vuur
maar ook een metafoor waar we niets mee kunnen

leven is leven


Countryman Ray

At the end of the day

Dood gaan we allemaal, zelfs als je al bijna honderd jaar op de prairie woont en altijd gezond hebt geleefd. De 99-jarige Willy Wockels uit het Utahse dorpje Remmington (inderdaad, van de typemachines) leefde altijd keurig en onthield zich van drank en andere misleidingen van het leven. Het bracht hem ver, al kwam hij net tekort voor een century.
Over het rijmwoord in de laatste zin: lank is afgeleid van lankmoedig, dat geduldig, toegeeflijk en verdraagzaam betekent. In dit geval: geduldig met betrekking tot het leven.


Het begon met een pijntje
en eindigt met een steen
een leven lang gezond
brengt je nergens heen
dus wil je echt genieten
kies dan toch voor de drank
want zonder al die vreugde
is het leven veel te lank


Countryman Ray

Very thirsty

De prairie is natuurlijk prachtig maar kan ook zeer gevaarlijk zijn. Je moet je altijd heel goed voorbereiden als je er een reis over maakt. Onderstaande woorden hadden de laatste kunnen zijn van Robert Gray, die zich niet goed voorbereidde en in zijn eentje over de prairie trok. We weten niet precies hoe het gegaan is, maar in dit gedicht krijgen we wel een idee. Het gedicht stopt abrupt, net als het leven van Robert Gray.


ai ai ai wat sla ik een flater
dat was mijn laatste fles met water
straks krijg ik een dodelijke kater
ik moet water, nu, en niet later
ik moet water, water, water, aaarrgghh


Countryman Ray

Buffalo Bill 3

Vandaag het laatste gedicht over Buffalo Bill. Over zijn laatste levensdagen is veel onduidelijkheid. Sommigen zeggen dat hij in zijn stoel in slaap viel en niet meer wakker werd, anderen zeggen dat hij door een oude rivaal met een revolverschot om werd gebracht toen hij een bezoekje bracht aan de banketbakkerij van Mrs. Murphy. Volgens weer een andere versie viel hij voorover in een put en verdronk. Historici zitten elkaar daarover nog steeds erg dwars, soms ontstaan daarbij zelfs vuistgevechten.


je laatste paar uren in dit leven
hebben veel stof tot ruzie gegeven


Countryman Ray

Shorty 'Short' Shortenfeller

Het leven van Shorty 'Short' Shortenfeller veranderde drastisch toen hij de Lotto won. Iedereen werd vrienden met Shorty, die overigens helemaal niet klein was, maar juist heel lang. Hij werd uiteindelijk zo genoemd omdat hij maar heel kort heeft kunnen genieten van zijn hoofdprijs, namelijk twee weken. Zijn uitbundige graf - dat moet je de aasgieren meegeven- is gesierd met een grafschrift, de man indachtig.


Hier ligt die lange met de hoofdprijs te rusten
gelukkig weet hij dat we 'm graag lusten


Countryman Ray

Say no to taxes

De grootste misvatting tijdens het wilde westen vond plaats in 1888, toen de toenmalige variété-artiest John McCracken een hit had met het liedje 'Say no to taxes'. Dat liedje ging over de invoering van een belastingsysteem, dat tot dan toe niet bekend was in het midden van Amerika. Het afdragen van geld aan een federale overheid was niet bepaald de vrijheid die veel cowboys voor ogen hadden. Er was -om het kort te zeggen- niet veel affiniteit met het belastinggebeuren.
Logisch dus, zou je zeggen, dat een snerpend liedje over het vermaledijde belastingssysteem insloeg als een bom. Iedereen zong het mee en McCracken had veel succes. Totdat men er in de zuidelijke staat Texas van hoorde. Heden ten dage staat Texas al niet bekend om zijn fijnbesnaarde volk, maar toentertijd helemaal niet. Het was een horde ongemanierde wilden die op alles schoot waar de wind onder kwam. Helaas was McCracken onvoldoende van deze feiten op de hoogte en zo toog de artiest op zijn paard naar het zuiden. Eenmaal binnen de staatsgrenzen van Texas werd hij opgepakt. De reden lag voor de hand: iemand die 'say no to Texas' zingt, kan niet deugen. Voordat McCracken het had uitgelegd, hing hij al in stukken aan een boom. Door de rest van Amerika worden Texanen sindsdien gezien als het uitschot op aarde en is er nooit meer een fatsoenlijk figuur uit die rotstaat voortgekomen, wat wij daar ook over denken.

McCracken was de man
hij had een prachtig lied
horden fans die zongen het
tegenstanders had hij niet

Hij rekende buiten de Texaan
het onbehouwen volk
ze trokken hem van zijn paard
onder bedreiging van een dolk

Twee uur later hing de zanger
aan een hoge tak te zwiepen
je zou die teringtexanen
zo van de aarde kiepen

En de belastingen, dat dan weer wel
werden sindsdien nooit meer bezongen
want je was je leven niet zeker
dat hadden de Texanen mooi bedongen


Countryman Ray