Buffalo Bill 3

Vandaag het laatste gedicht over Buffalo Bill. Over zijn laatste levensdagen is veel onduidelijkheid. Sommigen zeggen dat hij in zijn stoel in slaap viel en niet meer wakker werd, anderen zeggen dat hij door een oude rivaal met een revolverschot om werd gebracht toen hij een bezoekje bracht aan de banketbakkerij van Mrs. Murphy. Volgens weer een andere versie viel hij voorover in een put en verdronk. Historici zitten elkaar daarover nog steeds erg dwars, soms ontstaan daarbij zelfs vuistgevechten.


je laatste paar uren in dit leven
hebben veel stof tot ruzie gegeven


Countryman Ray

ABC-spel (21)

De U is van de United Cowboys of America, vaak in een adem genoemd met de Confederated Cowboys of America. Beide waren vakbonden van veedrijvers in de periode 1850-1900. Het (enige) verschil was subtiel maar belangrijk: de cowboys van United mochten in noodgevallen een koe van de eigen kudde slachten en opeten; de cowboys van Confederated mochten dat beslist niet. United verweet Confederated dat ze te veel naar de belangen van de werkgevers neigde; Confederated verweet United dat ze geen echte cowboys waren.
Als de cowboys elkaar tegenkwamen ontstond er vaak ruzie; er waren bijv. typische United-saloons en Confederated-saloons; typische United-gebruiken en typische Confederated-gebruiken etc. Nadat er enkele doden waren gevallen toen er een groep dronken United-cowboys in 1888 een pro-Confederated-dorp platbrandde, greep Justitie hard in. De grote United-leider Nicolas Sandholm verdween voor 10 jaar achter de tralies, de bond moest een enorme boete betalen en United kreeg daardoor een slechte naam, wat hen veel leden kostte.

Uiteindelijk verdween de cowboy natuurlijk grotendeels van het toneel; de restanten van beide vakbonden gingen in 1901 samen verder als de American Congress of United and Confederated Cowboys. In 1947 werd de vakbond opgeheven.


Countryman Ray

ABC-spel (7)

De letter G is van de gunfight, een beproefd middel in het oude Wilde Westen om meningsverschillen te beslechten. Althans dat wil Hollywood ons laten geloven. In Hollywoodfilms staan namelijk de bad guys (meestal zweterige, slecht geschoren cowboys van buiten de stad) om de haverklap pontificaal in de stoffige hoofdstraat van een wild-west stadje. Ze willen dan met de vaak goudeerlijke maar wat naieve sheriff een wedstrijdje doen wie het eerst zijn revolver kan trekken. Dat loopt in de films meestal slecht af voor een van beide partijen.

In werkelijkheid echter kwam dit maar zelden voor. De meeste cowboys waren vredelievende mannen die liever in de saloon hun drankje dronken dan dat ze met de sheriff gingen bakkeleien. Alleen sommige indianen wilden nog wel eens wat onrust stoken en de cowboys tegen de sheriff opzetten. Met name de kleine Chinicoo-stam en de sinds lang verdwenen Chulkatoola-stam hadden een slechte reputatie. Althans volgens een obscuur boekje dat ik onlangs heb gelezen, A Short History Of Native Americans van Randy B. Hoffmayer.

Als er dan toch een gunfight werd gehouden, dan hadden ze een gentleman's code: beide partijen schoten bewust mis, de eer was gered en niemand legde het loodje. Echter, ook hier waren er soms weer indianen die roet in het eten gooiden. Zo lag er eentje op 17 mei 1878 op het dak van de General Store in Little Owl Creek toen sheriff Thompson tegenover de notoire veedief Bad Breath Wilkins in de High Street stond. Beiden schoten expres mis, maar de indiaan op het dak schoot ongezien op de sheriff. Die schoot toen, zwaargewond, woedend nog een keer op Bad Breath Wilkins. Beide stierven in de loop van de dag, onbedoeld en onnodig.


Countryman Ray

Shootout in Dawn Valley

Goed, ik had dus een griepje. Hoewel het knap lastig was, wil ik er verder geen woorden aan vuil maken. Vroeger, op de prairie, liet je niet eens merken dat je griep had. Daar telde je pas mee als je in de ogen van de dood had gekeken. Daarover gaat het volgende gedicht. Wat zou trouwens Blonde Lente denken van mannen die hun mannetje staan? Ook al is het al weer een tijdje geleden dat ik haar zag, ik denk nog heel veel aan haar.


Crazy Jeff Goldstein, de smid
en Calm Waters, de indiaan
hadden elkaar al vele jaren
behoorlijk in de weg gestaan

op een kwade dag was het zover
revolvers spuwden staal en vuur
Doc Jones werd gehaald, het leek
Calm Waters' allerlaatste uur

het leek hopeloos, overal bloed
iedereen dacht: dit komt niet goed

Calm had pijn, Doc deed zijn best
zou hij het toch halen, misschien?
sinds die dag liet Calm Waters trots
aan iedereen zijn littekens zien


Countryman Ray

The Fist Fight

Als mannen in de kroeg zitten te drinken kan dat urenlang goed gaan. Vreemden worden vrienden, er wordt gedronken, gelachen en gezongen. Maar er kan ook opeens ruzie ontstaan. Meestal is er dan een vrouw in het spel. Op de prairie is het niet anders, en soms wordt er dan een gun-fight gehouden. Maar het geschil kan ook met vuist beslecht worden. Wel zo fysiek, en niet zo dodelijk. Daarover gaat dit gedicht.


Big Bill Jones zat te drinken met
Freddy "Fist" Johnson
ze hadden al veel op
Big Bill keek steeds vaker en
steeds langer naar
de vrouw van Freddy
hij likte langzaam zijn lippen

Freddy zag het en
opeens had hij er
genoeg van
hij wierp de tafel omver
haalde uit en voila
er was een gevecht

de locals juichten en joelden
er vielen rake klappen
maar zoals dat gaat
op de prairie
was het opeens weer over

de mannen gaven elkaar een hand
de tafel werd rechtop gezet
de rust keerde terug
en ze dronken verder


Countryman Ray