Eleven is our goal

Toen de 24-jarige John Socker eens te laat bij de saloon van Wellington aankwam, waren de lonen uitgekeerd en zat er niets meer in het zakje voor Socker. Daarop haalde hij zijn pistolen en schoot elf mensen neer. Dit aantal is later veelbepalend geworden. Het edele voetbalspel, in de Verenigde Staten soccer geheten, werd aanvankelijk gespeeld met twee teams van ieder tien voetballers, maar is onder druk van de Amerikanen veranderd in twee teams van -inderdaad- elf personen. Wat het met John Socker te maken heeft? Ik heb het niet exact kunnen uitvinden. Ik weet alleen dat toen hij zich overgaf er nog drie patronen in zijn pistolen zaten. Het had dus drukker op de voetbalvelden kunnen zijn.


Hij knalde een keer of tien
de rest ging vanzelf
telde de horizontalen
en schoot haastig nummer elf


Countryman Ray

Shootout in Dawn Valley

Goed, ik had dus een griepje. Hoewel het knap lastig was, wil ik er verder geen woorden aan vuil maken. Vroeger, op de prairie, liet je niet eens merken dat je griep had. Daar telde je pas mee als je in de ogen van de dood had gekeken. Daarover gaat het volgende gedicht. Wat zou trouwens Blonde Lente denken van mannen die hun mannetje staan? Ook al is het al weer een tijdje geleden dat ik haar zag, ik denk nog heel veel aan haar.


Crazy Jeff Goldstein, de smid
en Calm Waters, de indiaan
hadden elkaar al vele jaren
behoorlijk in de weg gestaan

op een kwade dag was het zover
revolvers spuwden staal en vuur
Doc Jones werd gehaald, het leek
Calm Waters' allerlaatste uur

het leek hopeloos, overal bloed
iedereen dacht: dit komt niet goed

Calm had pijn, Doc deed zijn best
zou hij het toch halen, misschien?
sinds die dag liet Calm Waters trots
aan iedereen zijn littekens zien


Countryman Ray