ABC-spel (20)

De T is van trommel. En dan bedoel ik niet een koektrommel of het onderdeel van een drumstel maar de trommel van een revolver. Het klinkt misschien vreemd als je denkt dat een westernpistool hetzelfde is als een revolver, maar dat is niet zo. Een pistool onderscheidt zich van een revolver doordat de patronen niet in een draaiende trommel zitten, maar in een losse houder die in de kolf van het wapen gestoken wordt. De gangbare pistolen in wild-westfilms zijn dus helemaal geen pistolen, maar revolvers. Negen van de tien Nederlanders denken dat in de wildwestfilm wordt geschoten met pistolen.
De Duitsers hebben dat probleem niet: zij noemen het Kanonne.
Hoe dan ook, de trommel is het ronde gedeelte van een typisch westernwapen. De cowboy deed de munitie een voor een in de trommel, idealiter 5,56×45 mm, en altijd zes kogels per round. Deze six-shooters werden gedragen in een leren holster op de heup. Vandaar de uitdrukking 'vanaf de heup schieten'. Een andere uitdrukking is 'niet met de hand in de draaiende trommel grijpen'. Of die uitdrukking echter is toe te schrijven aan de trommel van een revolver is me vooralsnog niet helder. Als iemand het weet, hou ik me van harte aanbevolen.


Countryman Ray

ABC-spel (7)

De letter G is van de gunfight, een beproefd middel in het oude Wilde Westen om meningsverschillen te beslechten. Althans dat wil Hollywood ons laten geloven. In Hollywoodfilms staan namelijk de bad guys (meestal zweterige, slecht geschoren cowboys van buiten de stad) om de haverklap pontificaal in de stoffige hoofdstraat van een wild-west stadje. Ze willen dan met de vaak goudeerlijke maar wat naieve sheriff een wedstrijdje doen wie het eerst zijn revolver kan trekken. Dat loopt in de films meestal slecht af voor een van beide partijen.

In werkelijkheid echter kwam dit maar zelden voor. De meeste cowboys waren vredelievende mannen die liever in de saloon hun drankje dronken dan dat ze met de sheriff gingen bakkeleien. Alleen sommige indianen wilden nog wel eens wat onrust stoken en de cowboys tegen de sheriff opzetten. Met name de kleine Chinicoo-stam en de sinds lang verdwenen Chulkatoola-stam hadden een slechte reputatie. Althans volgens een obscuur boekje dat ik onlangs heb gelezen, A Short History Of Native Americans van Randy B. Hoffmayer.

Als er dan toch een gunfight werd gehouden, dan hadden ze een gentleman's code: beide partijen schoten bewust mis, de eer was gered en niemand legde het loodje. Echter, ook hier waren er soms weer indianen die roet in het eten gooiden. Zo lag er eentje op 17 mei 1878 op het dak van de General Store in Little Owl Creek toen sheriff Thompson tegenover de notoire veedief Bad Breath Wilkins in de High Street stond. Beiden schoten expres mis, maar de indiaan op het dak schoot ongezien op de sheriff. Die schoot toen, zwaargewond, woedend nog een keer op Bad Breath Wilkins. Beide stierven in de loop van de dag, onbedoeld en onnodig.


Countryman Ray

Shootout in Dawn Valley

Goed, ik had dus een griepje. Hoewel het knap lastig was, wil ik er verder geen woorden aan vuil maken. Vroeger, op de prairie, liet je niet eens merken dat je griep had. Daar telde je pas mee als je in de ogen van de dood had gekeken. Daarover gaat het volgende gedicht. Wat zou trouwens Blonde Lente denken van mannen die hun mannetje staan? Ook al is het al weer een tijdje geleden dat ik haar zag, ik denk nog heel veel aan haar.


Crazy Jeff Goldstein, de smid
en Calm Waters, de indiaan
hadden elkaar al vele jaren
behoorlijk in de weg gestaan

op een kwade dag was het zover
revolvers spuwden staal en vuur
Doc Jones werd gehaald, het leek
Calm Waters' allerlaatste uur

het leek hopeloos, overal bloed
iedereen dacht: dit komt niet goed

Calm had pijn, Doc deed zijn best
zou hij het toch halen, misschien?
sinds die dag liet Calm Waters trots
aan iedereen zijn littekens zien


Countryman Ray