Counting

Ik kreeg positieve reacties op mijn grafschriften. Vandaar dat ik er vandaag weer eentje plaats. Ze komen trouwens (door mijzelf vertaald) uit een lokaal erg populair boekje dat ik kocht toen ik in Arizona was, vorig jaar (zie de entries van september).


hier rust zacht Geoffrey McWrath
bij een duel beet hij in het zand
want een revolver heeft zes kogels
en tellen was niet zijn sterkste kant


Countryman Ray

ABC-spel (15)

De O is van Old Clatterhand. Dat was een destijds legendarische cowboy uit de Midwest, die bekend stond om zijn fabelachtige geluk. Tegenwoordig is hij praktisch vergeten. Hoewel hij van nature zachtaardig en bedeesd was, lokte zijn verschijning altijd flinke irritatie uit. Andere cowboys spraken hem steeds weer aan op zijn hoed met gele linten, zijn laarzen met paarse sporen en zijn altijd smetteloos wit-mauve zijden sjaaltje. Keer op keer werd hij uitgedaagd voor een duel (zie ook de letter G), en elke keer weer liet hij van pure angst zijn revolver op de grond kletteren, vandaar zijn bijnaam.
Old Clatterhand wilde namelijk niet vechten, maar vredig zijn dagen doorbrengen met veedrijven. Het geluk liet hem echter nooit in de steek, dus hij wist het altijd weer te overleven. Vaak schoten zijn opponenten zelfs mis omdat ze de slappe lach kregen.
Old Clatterhand overleed na een arbeidzaam leven op 81-jarige leeftijd kalm in zijn slaap.
Karl May, de bekende western-auteur, heeft zijn naam in iets gewijzigde vorm overgenomen en het karakter fors veranderd. Dat werd dus Old Shatterhand.


Countryman Ray

ABC-spel (7)

De letter G is van de gunfight, een beproefd middel in het oude Wilde Westen om meningsverschillen te beslechten. Althans dat wil Hollywood ons laten geloven. In Hollywoodfilms staan namelijk de bad guys (meestal zweterige, slecht geschoren cowboys van buiten de stad) om de haverklap pontificaal in de stoffige hoofdstraat van een wild-west stadje. Ze willen dan met de vaak goudeerlijke maar wat naieve sheriff een wedstrijdje doen wie het eerst zijn revolver kan trekken. Dat loopt in de films meestal slecht af voor een van beide partijen.

In werkelijkheid echter kwam dit maar zelden voor. De meeste cowboys waren vredelievende mannen die liever in de saloon hun drankje dronken dan dat ze met de sheriff gingen bakkeleien. Alleen sommige indianen wilden nog wel eens wat onrust stoken en de cowboys tegen de sheriff opzetten. Met name de kleine Chinicoo-stam en de sinds lang verdwenen Chulkatoola-stam hadden een slechte reputatie. Althans volgens een obscuur boekje dat ik onlangs heb gelezen, A Short History Of Native Americans van Randy B. Hoffmayer.

Als er dan toch een gunfight werd gehouden, dan hadden ze een gentleman's code: beide partijen schoten bewust mis, de eer was gered en niemand legde het loodje. Echter, ook hier waren er soms weer indianen die roet in het eten gooiden. Zo lag er eentje op 17 mei 1878 op het dak van de General Store in Little Owl Creek toen sheriff Thompson tegenover de notoire veedief Bad Breath Wilkins in de High Street stond. Beiden schoten expres mis, maar de indiaan op het dak schoot ongezien op de sheriff. Die schoot toen, zwaargewond, woedend nog een keer op Bad Breath Wilkins. Beide stierven in de loop van de dag, onbedoeld en onnodig.


Countryman Ray