Op deze laatste dag van het jaar wil ik even terugkijken naar 2010. Ik hoop dat ik de lezers weer wat bijgebracht heb over het leven op de prairie. Economische crises deren de prairie niet, van politieke perikelen heeft ze geen last. Het leven gaat er als altijd, mooi en vredig. Als de lezers nog vragen hebben over zaken betreffende het prairieleven die ik dit jaar niet heb behandeld, dan laat het maar weten. Volgend jaar ga ik gewoon door met het leven en beschrijven van het prairieleven.
Tot slot van dit jaar een gedicht over Nooknook, de indiaan die de weg kwijt was doordat hij iets gebruikte.
ik voel dat er geen nieuw jaar er aan komt
dat de beer in zijn winterslaap bromt
dat de maan niet meer zal schijnen
dat de horizon bestaan zal uit twee lijnen
ik snap het universum; maar Chief Skinny Bull
zegt dat het onzin is, slechts flauwekul
waarom zou hij mij niet willen geloven
nu ik alle vuren laat laaien en dan doven?
ik hoor stemmen en ik zie zaken
waar niemand chocola van kan maken
ik heb van de vredespijp gerookt
maar wat heb ik er toch in verstookt?
Countryman Ray
Posts tonen met het label tabak. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tabak. Alle posts tonen
vrijdag 31 december 2010
maandag 22 juni 2009
If you don't wanna drink, get out of the saloon
Mensen vragen mij wel eens waarom het Westen altijd Wild wordt genoemd. Ik heb me afgelopen weekend in die vraag verdiept. Immers, in de meeste westernstudieboeken wordt helemaal niet gesproken over het Wilde Westen. In de serieuze literatuur ook niet. Het Wilde Westen komt alleen voor in popliedjes (Wild wild west, van the Fresh Prince) en in reclame van Marlboro.
Het is dus een beetje te vergelijken met de Kerstman, die eigenlijk helemaal geen oude man met een hagelwitte baard is. Dat is de Coca-Colakerstman. De echte, uit Finland, was een gnoom met een bochel en een enge neus. Zo zie je maar hoe de reclame en de commercie ons beelden opdringt. Daar heb ik vervolgens een gedicht over geschreven.
De meid poetste het glaswerk
de piano werd met rust gelaten
het duister krult om de saloon
en de flessen nevelen
de geur van tabak
hangt in jassen en baarden
en de paarden
aan het hek bij de drinkbak buiten
rusten uit en maken geen geluid
dit is het westen
niet bepaald wild
dat is ook maar bedacht
door een handige jongen
Countryman Ray
Het is dus een beetje te vergelijken met de Kerstman, die eigenlijk helemaal geen oude man met een hagelwitte baard is. Dat is de Coca-Colakerstman. De echte, uit Finland, was een gnoom met een bochel en een enge neus. Zo zie je maar hoe de reclame en de commercie ons beelden opdringt. Daar heb ik vervolgens een gedicht over geschreven.
De meid poetste het glaswerk
de piano werd met rust gelaten
het duister krult om de saloon
en de flessen nevelen
de geur van tabak
hangt in jassen en baarden
en de paarden
aan het hek bij de drinkbak buiten
rusten uit en maken geen geluid
dit is het westen
niet bepaald wild
dat is ook maar bedacht
door een handige jongen
Countryman Ray
Abonneren op:
Reacties (Atom)