Buffalo Bill 1

Ik kreeg een leuke reactie van Gerda, zij vroeg om meer liefdespoezie op dit blog. Nu was en is de prairie natuurlijk bij uitstek de plaats om verliefd te worden. Volgende week kom ik daar dan ook uitgebreid op terug in mijn gedichten, Gerda!

Deze week heb ik echter een mini-reeks van drie mini-gedichten over de overbekende westernheld Buffalo Bill. Ik ga proberen om het wezen van Buffalo Bill in hele korte gedichten samen te vatten, omdat er al genoeg dikke boeken over hem vol geschreven zijn. Vandaag de eerste, over zijn jeugd. Het tweede deel, woensdag, zal gaan over zijn heldendaden. Vrijdag volgt dan het laatste deel, over zijn dood.


over zijn jeugd is niet veel bekend
later werd het een stoere vent


Countryman Ray

If you don't wanna drink, get out of the saloon

Mensen vragen mij wel eens waarom het Westen altijd Wild wordt genoemd. Ik heb me afgelopen weekend in die vraag verdiept. Immers, in de meeste westernstudieboeken wordt helemaal niet gesproken over het Wilde Westen. In de serieuze literatuur ook niet. Het Wilde Westen komt alleen voor in popliedjes (Wild wild west, van the Fresh Prince) en in reclame van Marlboro.
Het is dus een beetje te vergelijken met de Kerstman, die eigenlijk helemaal geen oude man met een hagelwitte baard is. Dat is de Coca-Colakerstman. De echte, uit Finland, was een gnoom met een bochel en een enge neus. Zo zie je maar hoe de reclame en de commercie ons beelden opdringt. Daar heb ik vervolgens een gedicht over geschreven.


De meid poetste het glaswerk
de piano werd met rust gelaten
het duister krult om de saloon

en de flessen nevelen
de geur van tabak
hangt in jassen en baarden
en de paarden
aan het hek bij de drinkbak buiten
rusten uit en maken geen geluid
dit is het westen
niet bepaald wild

dat is ook maar bedacht
door een handige jongen


Countryman Ray