Old song of the West

Tijdens de trek van het oosten naar het westen van Amerika kwamen de huifkarren van de gelukszoekers op de raarste plaatsen. Vooral de streek Benedas in Colorado, dat sowieso al niet bekend stond om zijn vriendelijke entourage, was een regelrechte verschrikking voor de huifkarfamilies. Hun bevindingen werden mondeling overgedragen in een liedstructuur. Een van die liederen is bewaard gebleven (en na te lezen in How the west was won van songdeskundige Dick N. Larger). Dit is de vertaalde versie:


We kwamen uit het oosten ohee ohee
we trokken met de karren ohee ohee
maar waar we ook keken ohee ohee
dit was niet wat we wilden oh nee oh nee

het waren doornenstruiken ohee ohee
en modder aan de wielen ohee ohee
de paarden gingen kreupel ohee ohee
dit was niet wat we wilden oh nee oh nee

de trails die liepen dood ohee ohee
de afgronden waren diep ohee ohee
muggen, wespen, slangen ohee ohee
dit was niet wat we wilden oh nee oh nee

snel verder ging de tocht ohee ohee
met ziekten, builen, steken ohee ohee
we overleefden de gevaren ohee ohee
en kwamen aan de kust, LA, LA


Countryman Ray

Olrik the Barbarian

Ik kreeg van Blonde Lente een goede leestip toegespeeld en dus heb ik de hele zondag lezend doorgebracht, met 'Barbarians of the prairie', een verhalenbundel over de vreselijkste cowboys en desperado's van het Wilde Westen. Het meest greep me Olrik aan, de schrik van Kentucky. Hij was zo wreed dat sommige inidanenstammen zijn naam niet uitspreken, maar een teken maken met hun hand.


Op de plaats van een geweten
zat gewapend beton in de weg
Olrik plunderde en brandde
ketende voeten en handen
wie hem op zijn pad trof had pech

Tot een dag dat Olrik zag
dat een indiaanse neerzeeg
bij een veulen dat was gestorven
Olrik iets voelde, spijt kreeg
dat zijn gemoed zo was bedorven

Olrik kon niet langer leven
bij de aanschouw van het leed
de kracht van liefde hem de das om deed
storte neer en weende diep
de indiaanse heeft het hem vergeven


Countryman Ray