ABC-spel (9)

De I is van Indianenreservaat. Dit wordt geen vrolijk verhaaltje, ik waarschuw alvast maar even!

Toen de kolonisten de prairie veroverden werden de indianen steeds verder in het nauw gedreven. Geweld en ziekte verminderden snel de aantallen indianen. Daarbij ging het de kolonisten alleen maar om eigenbelang, de belangen van de indianen stonden op de laatste plaats. Ze werden verdreven, mishandeld en achtergesteld, soms ook zomaar in de gevangenis gegooid of zelfs vermoord. Notabene in hun eigen land! Nou hadden ze het er soms ook wel naar gemaakt, maar helemaal eerlijk was het toch niet.

Uiteindelijk werden er een soort thuislanden ingesteld voor de sterk uitgedunde indianenstammen: de reservaten. Dit waren grote stukken land waarop ze mochten wonen, jagen, verzamelen etc. Tegenwoordig zijn het echter de indianen die aan het langste eind trekken. Zoals ik bij de letter H al aangaf, exploiteren ze namelijk in hun reservaten nogal eens casino's waar de nazaten van de kolonisten hun geld komen brengen. Dus wie het laatst lacht…

En toch staan ze er niet goed voor. Onder indianen is veel werkloosheid en alcoholisme, en ze verliezen steeds meer het contact met hun oorspronkelijke leefwijze. Positief is dan wel weer dat steeds meer Amerikanen zich gaan interesseren voor de cultuur en het lot van de Native Americans, zoals ze ook wel worden genoemd.


Countryman Ray

Blue John Wailer

De bodem van Arizona is voor een groot deel dor en stenig. Dat weerspiegelt zich in het karakter van de mensen die er wonen. Ze zijn betrouwbaar maar hard, vriendelijk maar stug, en als je niet uitkijkt val je hard. Als ik in een bergdorpje om water vroeg om mijn veldfles te vullen, kreeg ik het wel maar met met de onuitgesproken boodschap: je bent op jezelf aangewezen. Dat is wat ik zo mooi vind aan dit land: de kansen die je er hebt, het harde werken van de inwoners en de eigen verantwoordelijkheid. Dat zette me aan tot het schrijven van het volgende gedicht.


Blue John Wailer wilde niet deugen
hij werkte, maar niet vaak
in zijn dorpje zagen ze hem
dronken door de dagen gaan
tot het geld op was
en hij weer een baantje zocht

kwade dronk was zijn middlename

medelijden is een onbekend woord
heeft iemand nut, dat is de vraag

op een dag was het zover
met pek en veren
joegen de dorpelingen hem
voor altijd weg

Blue John Wailer kwam niet meer terug
de canyons weerkaatsen soms nog nog zijn naam


Countryman Ray