Posts tonen met het label angst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label angst. Alle posts tonen

woensdag 31 maart 2010

Nut Valley

Een beroemde, maar indertijd vooral beruchte locatie in het Wilde Westen was Nut Valley, een vallei omgeven door statige bergketens in het midden van Utah. In Nut Valley vonden geregeld overvallen plaats. Nu gebeurde dat overal, dus zo bijzonder was dat niet, maar Nut Valley was toch anders. Daar overvielen mannelijke overvallers nietsvermoedende passanten en beroofden ze van hun geld en kleding. Als de beroofde mensen dagen later naakt in het dichtstbijzijnde dorp aankwamen, wisten de mensen al hoe laat het was. Nut Valley heeft zijn naam weer eer aangedaan.
En het ontroerende was: geen van de overvallen mannen durfde te vertellen wat hem was overkomen. Dat maakte alles nog veel enger. Wat was daar gebeurd? En waarom liepen de mannen zo wijdbeens?

Over de mysterieën van Nut Valley gaat het volgende gedicht. Het is een apart gedicht, want er komen zeer veel vragen in voor. Niet onlogisch natuurlijk, want het gedicht gaat over de mysterieën, dus het is op zich logisch.


In de notenvallei van Utah
klinkt geen geluid van een gitaar
het gehuil van een man alleen
de zon glijdt door zijn wijde been
hij raaskalt zacht en is absent
niet verwonderlijk als je de reputatie van Nut Valley niet kent

Wat is er gebeurd, wat deed men daar?
wat doen zij zoal als het uikomt met elkaar?
is het daglicht er wel op zijn plaats?
en is onze God of juist Satan er de baas?

In de notenvallei van Utah
is men nog lang niet met het gegeven klaar
zolang de mannen bloot blijven komen
zal de geruchtenstroom slechts stromen
daar helpt geen priester in 't geheel
en dat maakt het mysterie van Nut Valley bijzonder actueel


Countryman Ray

woensdag 18 november 2009

Lost in the canyon

Vele karavanen met kolonisten gingen in de 19e eeuw westwaarts, over de prairie, door de bergen, op zoek naar een nieuw thuis. Meestal hadden ze te maken met ontberingen, soms met indianen, en in zeldzame gevallen ging het nog erger mis. Daarover gaat dit gedicht.


veertien wagens, mensenvol, gaan traag
door een gebergte zonder eind
ze zijn verdwaald en koud en bang
als het laatste licht verdwijnt

de canyon is lang en nogal diep
keren lukt niet, ze gaan voort
dit is de verloren colonne
waarvan niets meer werd gehoord

geen indianen zijn dit keer de schuld
de scout heeft zijn taak niet goed vervuld


Countryman Ray