Posts tonen met het label god. Alle posts tonen
Posts tonen met het label god. Alle posts tonen

maandag 25 april 2011

Not in our backyard

We kunnen er deze week niet omheen: de talloze Christelijke feestdagen en gebruiken. Natuurlijk waren deze zaken ook al bekend op de prairie. Logisch, want de godvruchtige mens, beducht voor zonde en gramschap, deed zijn uiterste best om netjes te leven. Iedereen? Nee, een klein dorpje in Utah bood fiere weerstand.


God die woont hier niet
en Jezus is een arme schoenlapper
we doen alles wat ze verbieden
hebben een gezellig verwijfde kapper

We vieren geen Kerst
en doen niet aan Paas
we dragen geen kruizen
en sheriff is de baas

Niemand heet Maria
en geen mens wordt hier gedoopt
een misdadiger wordt zonder bijstand
van Godswege opgeknoopt

We vieren geen Kerst
en doen niet aan Paas
we dragen geen kruizen
en sheriff is de baas

Een kerk is ons een gruwel
we hebben er dan ook geen
wil je toch Godvruchtig zijn
ga dan naar elders heen

We vieren geen Kerst
en doen niet aan Paas
we dragen geen kruizen
en sheriff is de baas


Countryman Ray

maandag 7 maart 2011

The wagon

De wagens waarmee de kolonisten over de prairie trokken waren simpele voertuigen, maar wel betrouwbaar en indien nodig makkelijk te repareren. Kom daar maar eens om bij moderne auto's. De bekenste wagenmaker in Santa Fe was Jebediah McJarred, een diep gelovige man. Hij prevelde doorgaans bijbelteksten en psalmen tijdens de constructie van zijn wagens. Hij filosofeerde dan graag over zijn scheppende arbeid, en wie hem daar mee in een ver verleden voor was geweest. Zo'n overpeinzing zou er zo uitgezien kunnen hebben:


ik creeer met hout, gelijk ooit God
de wereld schiep in zes dagen,
iets wat rijdt en dient, tot genot:
namelijk een betrouwbare wagen

waarmee de bewoners van dit land
spullen vervoeren, altoos van hot
naar her en terug, door het zand -
dat is voor ons een eeuwig lot

de wielen draaien als tekenen des tijds:
alles rolt, alles draait en gaat voort
tijd is als de prairie, oneindig wijds
leve hem, die God's geboden hoort!


Countryman Ray

vrijdag 22 oktober 2010

Cheating for God

Vroeger hadden dominees niet allemaal een vaste standplaats. Sommige dominees trokken rond als reizende predikers over de prairie, het Woord brengend in de meest afgelegen plaatsen. Ze leefden van de opbrengst van de collecte en van wat ze verder aan eten en drinken van de locals konden krijgen. Een zo'n dominee was the Reverend Alexander Shields. Hij had een goede reden om constant rond te blijven trekken. Hij ging namelijk steeds weer in de fout op de plaatsen waar hij kwam. Wat hij deed? Je leest het hieronder in dit sonnet.


hij was dan wel de dominee,
gezant van de hemelse God,
maar zijn ziel was in twee
dat was helaas zijn duivels lot

waar hij kwam ging hij gokken:
kaarten, dobbelen, een weddenschap
hij wist de mensen steeds te lokken -
preekte; met bedrog als volgende stap

men ontdekte zijn gemerkte kaartspel
zijn verzwaarde dobbelstenen
men zag heus zijn valse baard wel
en dan nam dominee de benen
op weg naar het volgende gehucht
tot hij ook daar weer was weggevlucht


Countryman Ray

vrijdag 24 september 2010

The lost ship

De prairie is niet de plek die je zou associeren met schipbreuk. Toch vond er ooit een merkwaardige schipbreuk plaats bij het gehucht Bolder, Iowa (niet te verwarren met de stad Boulder, Colorado). Twee broers, Jebediah en Zebediah Johnson van de United Methodist Tabernacle Church of the Resurrection of Our Lord and Saviour Jesus Christ kregen op het zelfde moment een visioen van God. De broers waren toen allebei werkzaam als schipper in San Francisco. Dit is wat er daarna gebeurde.


de boodschap kwam aan
God sprak, en de broers,
zij gehoorzaamden.

zij moesten met hun schip
van San Francisco
over de Rocky Mountains
naar de plaats: Bolder, Iowa

daar zou de Heer een tweede zondvloed
loslaten op de wereld

de broers bewogen hun schip;
men zag een rolbaan van
boomstammen
langzaam ontstaan

zwetend,
geholpen door de broeders
van de enig juiste kerk
ging het voort

uiteindelijk, na zeven jaar
duwen, trekken en bidden,
het Onmogelijke volbracht.

de beesten werden verzameld
gingen paar aan paar scheep
toen begon het wachten
op de toorn des Heeren

maar God deed
niets


Countryman Ray

woensdag 31 maart 2010

Nut Valley

Een beroemde, maar indertijd vooral beruchte locatie in het Wilde Westen was Nut Valley, een vallei omgeven door statige bergketens in het midden van Utah. In Nut Valley vonden geregeld overvallen plaats. Nu gebeurde dat overal, dus zo bijzonder was dat niet, maar Nut Valley was toch anders. Daar overvielen mannelijke overvallers nietsvermoedende passanten en beroofden ze van hun geld en kleding. Als de beroofde mensen dagen later naakt in het dichtstbijzijnde dorp aankwamen, wisten de mensen al hoe laat het was. Nut Valley heeft zijn naam weer eer aangedaan.
En het ontroerende was: geen van de overvallen mannen durfde te vertellen wat hem was overkomen. Dat maakte alles nog veel enger. Wat was daar gebeurd? En waarom liepen de mannen zo wijdbeens?

Over de mysterieën van Nut Valley gaat het volgende gedicht. Het is een apart gedicht, want er komen zeer veel vragen in voor. Niet onlogisch natuurlijk, want het gedicht gaat over de mysterieën, dus het is op zich logisch.


In de notenvallei van Utah
klinkt geen geluid van een gitaar
het gehuil van een man alleen
de zon glijdt door zijn wijde been
hij raaskalt zacht en is absent
niet verwonderlijk als je de reputatie van Nut Valley niet kent

Wat is er gebeurd, wat deed men daar?
wat doen zij zoal als het uikomt met elkaar?
is het daglicht er wel op zijn plaats?
en is onze God of juist Satan er de baas?

In de notenvallei van Utah
is men nog lang niet met het gegeven klaar
zolang de mannen bloot blijven komen
zal de geruchtenstroom slechts stromen
daar helpt geen priester in 't geheel
en dat maakt het mysterie van Nut Valley bijzonder actueel


Countryman Ray

woensdag 13 januari 2010

ABC-spel (10)

De J is natuurlijk van Jezus, de Zoon van God, die ook de God van de prairie is. Velen denken dat het wilde westen zo wild is vanwege de ongemanierde wildheid van de mannen die er rondlopen, maar niets is minder waar: in het wilde westen stond Jezus op een voetstuk, evenals God. Ze stonden allebei hoog aangeschreven en werden aangeroepen als er bijvoorbeeld werd gegeten of als er een feest was.
Zelfs een verre voorloper van het Leger des Heils vond zijn oorsprong op de prairie: de God Union Peace and Prosperity Yamboree trokken op paarden langs kampementen en doorwaadbare plaatsen om hulp te geven. De leden van de yamboree, die hun groepsnaam niet lieten afkorten, hoewel dat in die dagen een authentiek Amerikaans gebruik was, waren zeer geliefd, niet in de laatste plaats omdat ze soms baar geld achterlieten om de ergste noden te lenigen. Zij spraken altijd in naam van Jezus en God en wisten velen te overtuigen van het goede van die twee.
Kijk alleen al naar het aantal dorpen en steden in de Verenigde Staten dat een naam heeft die verwijst naar God of Jezus. Volgens inventarisatie van Thom McQueen, een boeiend schrijver over het wilde westen met een oeuvre om u tegen te zeggen, bestaan er in Amerika zeker 700 plaatsjes die een religieuze connotatie in de naam dragen. En toeval of niet, 90 procent van al die plaatsjes vinden we terug in het voormalige wilde westen.
Nog altijd is Jezus erg populair in de Verenigde Staten. Veel mensen, waaronder ik, denken dat dat komt omdat het wilde westen zoveel vrome mensen heeft voortgebracht.


Countryman Ray