It's raining, man

Regen en het Wilde Westen: het is geen voor de hand liggende combinatie. Toch, áls het regende, dan ging het echt goed los. Zoals in het gedicht is te lezen, dat losjes is gebaseerd op de werken van John Flayfarmer. Dat was een beetje een babbelzieke kwezelaar, met regen als grote passie. Hij kon er uren over doorzagen. Mensen werden vaak doodziek van zijn rare beeldspraak en nasale weerpraatjes. John werd 78 jaar.


Donkere regens
trekken als wolken
over de nachtgeregende moessons
en buffels

de cactussen druipen
van het hemelvocht
tussen de schorpioenen
die ronddobberen
als rubbereendjes
op een zee van rubberdruppels

Donkere regens
trekken als wolken
over de nachtgeregende moessons
en hozen

dat het een zeiknatte aard had


Countryman Ray

Abstract 4: The Drenching Well

Net als vorige week ook de komende week weer abstracte westerngedichten. Want ze bestaan! Sinds ik 'The abstract truth about cowdians and inboys' van Dick Bonaventura heb gelezen, is dat duidelijk. De komende week zal ik dus voor jullie nog enkele belangrijke abstracte westerngedichten op de Prairie Creek Chronicle Gazette plaatsen. Vandaag deel 4: De Drenkput. Ik heb werkelijk geen idee waar het over gaat. Wellicht kan een van de lezers uitkomst bieden.


laat duizend prairies bloeien met
grinnikende buffels in driekwartgalop - zij
scheren de cowboy langs zijn
illusies in vergezichten maar nee geen kleur

ik droom van werelden ver doofstom
laat me niet buiten
laat me niet binnen
dender door de kamer van
verloren boodschappen

een cowboy een cowboy, jaja
nooit tevreden, maar altijd
een indiaan nee geen cowboy

laat me roepen vanuit de
drenkput van mijn bestaan
een drenkput op de prairie
geen mens doet een drenkput na



Countryman Ray