It's raining, man

Regen en het Wilde Westen: het is geen voor de hand liggende combinatie. Toch, áls het regende, dan ging het echt goed los. Zoals in het gedicht is te lezen, dat losjes is gebaseerd op de werken van John Flayfarmer. Dat was een beetje een babbelzieke kwezelaar, met regen als grote passie. Hij kon er uren over doorzagen. Mensen werden vaak doodziek van zijn rare beeldspraak en nasale weerpraatjes. John werd 78 jaar.


Donkere regens
trekken als wolken
over de nachtgeregende moessons
en buffels

de cactussen druipen
van het hemelvocht
tussen de schorpioenen
die ronddobberen
als rubbereendjes
op een zee van rubberdruppels

Donkere regens
trekken als wolken
over de nachtgeregende moessons
en hozen

dat het een zeiknatte aard had


Countryman Ray

Riding through Dutch Arizona

Deze week heb ik een mooi bruin paard gehuurd, bij een manege midden in een landelijk gebied. Urenlang heb ik gereden en genoten van het landschap. Ik had een thermoskan met sterke koffie mee, een stuk spek, een ongesneden brood en een homp kaas. Stoere mannen-gevoel, puur genieten. Van deze middag werd ik echter ook wel een beetje weemoedig. Daarover gaat het volgende gedicht.


met kalme tred over heide en door bos
het zand wijkt voor de stoere hoeven
van mijn lieve merrie, ze kent de weg;
het is in dit landschap goed toeven

als vanzelf wordt de heide een prairie
ik zie zelfs bergen waar wolken zijn
want opeens ben ik terug in Arizona
en voel ik me zo warm, blij en klein

maar dan weet ik het weer: dit is Holland
een auto raast over gindse straat
ik woon hier, maar droom van leven elders -
voor altijd in een wijde spagaat


Countryman Ray

All but clouds

Ik mis de Arizonase luchten. De mooie, diepblauwe lucht waar de witte wolken als het ware op rusten. Prachtig in balans met het geel van de prairie. En dan kijk ik hier uit het raam en zie alleen maar grauwe lucht. Grijs zonder tinten. Het zijn de momenten dat ze herfstdepressie bij sommigen de kop opsteekt. Bij mij gelukkig niet. Ik prijs me tevreden met de herinnering aan Arizona. Daar gaat dit korte gedicht over.


Het lucht op
de wolken in
het zand erbij
de dag weer zin


Countryman Ray