Het volgende gedicht heb ik puur uit heimwee geschreven. Zoals jullie weten heb ik in 2009 een bezoek aan de echte prairie in Arizona gebracht. Het gedicht spreekt voor zich dus ik hoef er verder niets over uit te leggen.
o, prairiegras
dat er altijd zal zijn
en altijd al was
het is weer even geleden
dat mijn blikken
over je kleurenpracht gleden
ik heb soms mooie dromen
waarin jouw pluimen
mijn leven omzomen
en ook al woon ik in een stad
ver bij jou vandaan
ik weet wat ik aan je had
woorden schieten tekort
in mijn gedachten ben jij
gras dat nooit verdort
Countryman Ray
Posts tonen met het label heimwee. Alle posts tonen
Posts tonen met het label heimwee. Alle posts tonen
vrijdag 25 februari 2011
maandag 22 februari 2010
Prairie liedteksten 1
Na het ABC-spel, waar ik dus veel fijne reacties op kreeg, begin ik vandaag met het behandelen van beroemde prairie-liedteksten. Op de prairie werd en wordt veel gezongen (zie ook afl. 25 van het ABC-spel). Een lied, een ukelele en een kampvuur, meer had je niet nodig. Veel teksten ontstonden tijdens de lange reizen toen de kolonisten westwaarts trokken.
Ik begin met het beroemdste lied van de staat Utah, het was decennialang erg populair. Het heet "My Old Utah Home" en de verteller verhaalt hierin van zijn levenslange heimwee naar zijn oude huis. Voor zover ik weet is het nooit op plaat gezet. Lees hier onder de vertaling:
Mijn Oude Utah Huis
ik heb jarenlang getrokken
reisde van staat naar staat
woonde in huizen en hokken
en soms ook op de straat
soms was mijn huis best mooi
soms was mijn huis best groot
het was er nooit een zooi
ik at er tevree mijn brood
Refr:
maar waar ik ook ging
en waar ik ook bleef
ik vond nergens een thuis
als mijn oude Utah huis
nee nergens een thuis
als mijn oude Utah huis
ik woonde in de wouden
ik woonde aan het strand
zag wat ze voor mij bouwden
in dit Godgegeven land
maar dat oude huis in Utah-staat
waar ik opgroeide als kind
is voor mij de enige maat
is waar ik mezelf weer vind
Refr:
want waar ik ook ging
en waar ik ook bleef
ik vond nergens een thuis
als mijn oude Utah huis
nee nergens een thuis
als mijn oude Utah huis
nu ben ik oud en versleten
en mijn reizen zijn voorbij
ik ben terug, en je mag best weten:
dat Utah huis is weer van mij
Countryman Ray
Ik begin met het beroemdste lied van de staat Utah, het was decennialang erg populair. Het heet "My Old Utah Home" en de verteller verhaalt hierin van zijn levenslange heimwee naar zijn oude huis. Voor zover ik weet is het nooit op plaat gezet. Lees hier onder de vertaling:
Mijn Oude Utah Huis
ik heb jarenlang getrokken
reisde van staat naar staat
woonde in huizen en hokken
en soms ook op de straat
soms was mijn huis best mooi
soms was mijn huis best groot
het was er nooit een zooi
ik at er tevree mijn brood
Refr:
maar waar ik ook ging
en waar ik ook bleef
ik vond nergens een thuis
als mijn oude Utah huis
nee nergens een thuis
als mijn oude Utah huis
ik woonde in de wouden
ik woonde aan het strand
zag wat ze voor mij bouwden
in dit Godgegeven land
maar dat oude huis in Utah-staat
waar ik opgroeide als kind
is voor mij de enige maat
is waar ik mezelf weer vind
Refr:
want waar ik ook ging
en waar ik ook bleef
ik vond nergens een thuis
als mijn oude Utah huis
nee nergens een thuis
als mijn oude Utah huis
nu ben ik oud en versleten
en mijn reizen zijn voorbij
ik ben terug, en je mag best weten:
dat Utah huis is weer van mij
Countryman Ray
vrijdag 27 november 2009
Kidnapped and helpless
Ik kreeg een hartverwarmend mailtje van Blonde Lente. Ze vond het leuk met me gesproken te hebben en wil graag het contact voortzetten. Ze heeft me ook verteld over de Appalachies. Naar het schijnt heeft haar betovergrootmoeder, Lichte Avond, (eigenlijk heette ze Petronella) een tijdje als Hollandse indiaanse bij een indianenstam in de Appalachies gewoond. Ze is toen ontvoerd door concurrende moslim-indianen, die haar pas na betaling van een flink losgeld vrijlieten. Daarna had Lichte Avond het wel gezien in Amerika. Overigens begrijp ik nu goed waarom Blonde Lente zo geinteresseerd is in het indianenleven. Het zit in haar bloed.
in een donkere tipi lag ze reeds
drie weken lang vastgebonden
haar stamgenoten hadden haar steeds
gezocht maar nog niet gevonden
de hele dag hoorde ze het gejank
uit de grote tipi-moskee
ze kon ook niet wennen aan de stank
het zat haar tot dusver niet mee
uiteindelijk werd er losgeld betaald:
kisten met kruit en geweren
Lichte Avond werd door haar stam gehaald;
geen Allah meer om te eren!
maar ze had nu toch genoeg van dit land
ze was diep met de polder verwant
Countryman Ray
in een donkere tipi lag ze reeds
drie weken lang vastgebonden
haar stamgenoten hadden haar steeds
gezocht maar nog niet gevonden
de hele dag hoorde ze het gejank
uit de grote tipi-moskee
ze kon ook niet wennen aan de stank
het zat haar tot dusver niet mee
uiteindelijk werd er losgeld betaald:
kisten met kruit en geweren
Lichte Avond werd door haar stam gehaald;
geen Allah meer om te eren!
maar ze had nu toch genoeg van dit land
ze was diep met de polder verwant
Countryman Ray
vrijdag 23 oktober 2009
Riding through Dutch Arizona
Deze week heb ik een mooi bruin paard gehuurd, bij een manege midden in een landelijk gebied. Urenlang heb ik gereden en genoten van het landschap. Ik had een thermoskan met sterke koffie mee, een stuk spek, een ongesneden brood en een homp kaas. Stoere mannen-gevoel, puur genieten. Van deze middag werd ik echter ook wel een beetje weemoedig. Daarover gaat het volgende gedicht.
met kalme tred over heide en door bos
het zand wijkt voor de stoere hoeven
van mijn lieve merrie, ze kent de weg;
het is in dit landschap goed toeven
als vanzelf wordt de heide een prairie
ik zie zelfs bergen waar wolken zijn
want opeens ben ik terug in Arizona
en voel ik me zo warm, blij en klein
maar dan weet ik het weer: dit is Holland
een auto raast over gindse straat
ik woon hier, maar droom van leven elders -
voor altijd in een wijde spagaat
Countryman Ray
met kalme tred over heide en door bos
het zand wijkt voor de stoere hoeven
van mijn lieve merrie, ze kent de weg;
het is in dit landschap goed toeven
als vanzelf wordt de heide een prairie
ik zie zelfs bergen waar wolken zijn
want opeens ben ik terug in Arizona
en voel ik me zo warm, blij en klein
maar dan weet ik het weer: dit is Holland
een auto raast over gindse straat
ik woon hier, maar droom van leven elders -
voor altijd in een wijde spagaat
Countryman Ray
Abonneren op:
Reacties (Atom)