So beautiful

Het is maandag, dus is het weer liedtekstdag! Ik kreeg van een een lezeres de opmerking dat zij de laatste maanden de gedichten op deze blog vaak wel wat negatief qua onderwerp vond. Maar ja, hoezeer ik ook een prairieman ben, er zijn natuurlijk wel zekere aspecten aan de prairie die iets minder fraai zijn, en die mogen echt niet onbenoemd blijven. Ik zal het echter goedmaken met een positieve oude liedtekst, een kolonistenlied om precies te zijn. Als ze eenmaal op de Westoever van de Mississippi waren joegen de kolonisten de oorspronkelijke bevolking weg en bouwden onderweg illegale nederzettingen, vaak ook nog met een metershoog hek er om heen, onder het zingen van dit lied. Het werd gezongen zonder begeleiding, en meestal in canon. Het mooiste klonk het als mannen en vrouwen elk telkens een opvolgende canon deden. Waar het lied over gaat is meteen duidelijk, dus dat ga ik hier niet uitleggen.

de prairie is zo mooi, zo mooi
de prairie is zo mooi
kijk maar naar het toffe zand
de rode rotsenrand

de prairie is zo mooi, zo mooi
de prairie is zo mooi
zie het uitgestrekte land
nergens een waterkant

de prairie is zo mooi, zo mooi
de prairie is zo mooi
voel de hete zonnebrand
verlies niet je verstand

de prairie is zo mooi, zo mooi
de prairie is zo mooi
neem je merrie aan de hand
bemerk de sterke band

de prairie is zo mooi, zo mooi
de prairie is zo mooi
de prairie is zo mooi, zo mooi
de prairie is zo mooi

(vanaf hier kan het lied naar believen herhaald worden)


Countryman Ray

Riding through Dutch Arizona

Deze week heb ik een mooi bruin paard gehuurd, bij een manege midden in een landelijk gebied. Urenlang heb ik gereden en genoten van het landschap. Ik had een thermoskan met sterke koffie mee, een stuk spek, een ongesneden brood en een homp kaas. Stoere mannen-gevoel, puur genieten. Van deze middag werd ik echter ook wel een beetje weemoedig. Daarover gaat het volgende gedicht.


met kalme tred over heide en door bos
het zand wijkt voor de stoere hoeven
van mijn lieve merrie, ze kent de weg;
het is in dit landschap goed toeven

als vanzelf wordt de heide een prairie
ik zie zelfs bergen waar wolken zijn
want opeens ben ik terug in Arizona
en voel ik me zo warm, blij en klein

maar dan weet ik het weer: dit is Holland
een auto raast over gindse straat
ik woon hier, maar droom van leven elders -
voor altijd in een wijde spagaat


Countryman Ray