Wiley Repeat

Eén van de kleurrijke figuren van het Wilde Westen is ongetwijfeld Wiley Repeat, die eigenlijk Wiley Johnson heette. Zijn bijnaam Repeat ontleende hij niet aan zijn automatische wapen, dat in zijn tijd opkwam, maar vanwege zijn vele herhalingen. Steeds als hij teveel gedronken had, en dat deed hij ook bij herhaling, vertelde hij dezelfde anekdotes en verhalen.
Eén van zijn sterke verhalen betreft de verijdeling van de roof van zijn paard door een desperado. Daarover gaat dit gedicht.


En toen kwam die desperado
iets te dicht bij mijn paard
dus ik pakte mijn wapen en schoot
in de lucht, door zijn hoed
toen in zijn pens en tenslotte
op de vlucht in zijn billen

dus eerst in de lucht, door zijn hoed
toen in zijn pens en tenslotte
op de vlucht in zijn billen

in de lucht, door zijn hoed, in zijn pens
en tenslotte in zijn billen

de lucht, zijn hoed, zijn pens
en tenslotte zijn billen

lucht, hoed, pens
en billen


Countryman Ray

All but clouds

Ik mis de Arizonase luchten. De mooie, diepblauwe lucht waar de witte wolken als het ware op rusten. Prachtig in balans met het geel van de prairie. En dan kijk ik hier uit het raam en zie alleen maar grauwe lucht. Grijs zonder tinten. Het zijn de momenten dat ze herfstdepressie bij sommigen de kop opsteekt. Bij mij gelukkig niet. Ik prijs me tevreden met de herinnering aan Arizona. Daar gaat dit korte gedicht over.


Het lucht op
de wolken in
het zand erbij
de dag weer zin


Countryman Ray