Lonely planet

Hoewel de prairie 's ochtends en 's avonds mooie luchten en inzichten bood, gaf het ook genoeg aanleidingen om contemplatief en melancholisch voor je uit te kijken. Connor Studebaker was een meester in het vrijblijvend overpeinzen van de dagelijkse sores. Zijn liedboeken en gedichtenbundels stonden letterlijk stijf van de smart en problematiek. Het hoogtepunt van zijn oeuvre was het vreselijke Lonely Planet, een bundel gedichten over verlating en eenzaamheid. Studebaker heeft in 48 gedichten even vaak afscheid genomen van zijn geliefde, hetgeen vrij voorspelbaar werd op het einde. Het onderstaande gedicht vat de bundel stemmig samen.


We gingen samen
maar kwamen allebei
alleen op ons einde aan

jij vertrok en ik bleef
als jij bleef ging ik verder
het wisselen van lopen en staan

we keken niet om
en toen zijn we voorgoed
uit elkander gegaan


Countryman Ray

Silence is golden

Het leven op de prairie was hectisch, maar soms werd er even tijd vrijgemaakt om het leven te overdenken. Dan werd er stilgestaan bij de krachten van de natuur, het onverklaarbare van Gods wegen en vooral die van de vele dieven in het Wilde Westen: hoe ontsprongen zij na hun diefstal steeds weer de dans? Daarover gaat dit gedicht.


Johnson is zijn vee verloren
Smithbook is zijn dochter kwijt
O'Shea zal moeten bedenken
hoe zijn kar zonder wielen rijdt

Zij zitten in een kring
en denken na over het leven
en hopen stiekem, dat iemand hun vee
dochter en wielen terug zal geven

En daarom zijn zij stil
al nemen gedane zaken zelden keer
maar toch, als het helpt
dan zien zij misschien het gestolene weer


Countryman Ray