Silence is golden

Het leven op de prairie was hectisch, maar soms werd er even tijd vrijgemaakt om het leven te overdenken. Dan werd er stilgestaan bij de krachten van de natuur, het onverklaarbare van Gods wegen en vooral die van de vele dieven in het Wilde Westen: hoe ontsprongen zij na hun diefstal steeds weer de dans? Daarover gaat dit gedicht.


Johnson is zijn vee verloren
Smithbook is zijn dochter kwijt
O'Shea zal moeten bedenken
hoe zijn kar zonder wielen rijdt

Zij zitten in een kring
en denken na over het leven
en hopen stiekem, dat iemand hun vee
dochter en wielen terug zal geven

En daarom zijn zij stil
al nemen gedane zaken zelden keer
maar toch, als het helpt
dan zien zij misschien het gestolene weer


Countryman Ray

The Old Man in the Chair

In een western die ik gisteren op een versleten videoband keek zag ik een mooie scene: een oude man zat op een stoel voor zijn huis, in de Main Street. Er kwamen twee cowboys dreigend op elkaar af om een duel uit te vechten. Vlak bij de oude man trokken ze hun revolvers. Hij was niet onder de indruk. Zou die man daar nou altijd zitten, dacht ik bij mezelf? De film maakte het niet duidelijk. Mijn fantasie ging met me op de loop, en ik schreef er het volgende gedicht over (in tegenstelling tot mijn andere recente gedichten is dit verhaal dus niet echt gebeurd):


in een klein dorpje in Good Old Arizona
zat een man voor zijn huis, vlak bij de saloon
hij stond lokaal bekend als de man
die nooit eens iets deed of had te doen

hij zat daar maar en keek om zich heen
naar alles wat zich verplaatste
en als iedereen al naar bed was
dan zat hij daar nog als laatste

ze vroegen wel eens naar zijn naam
en dan mompelde hij maar wat
de mensen lieten hem toen met rust
hij leek al oud en der dagen zat

op een dag stond er geen stoel meer
ja, voor altijd leeg bleef het erf
want hij was er in stilte vandoor
met de dochter van de sheriff


Countryman Ray

Trudelieze, the daughter with the hazel eyes

De eerste keer dat ik de naam Trudelieze hoorde was in de film 'Weisse Bergen, riesen Tipis', een westernklassieker van de DEFA-filmstudio's uit Duitsland. Trudelieze was de dochter van de kolonel, en ik was meteen verkocht toen ik haar zag. Wat een mooie vrouw! De actrice, Dörthe Meiner, is de mooiste vrouw op aarde. Het is de reden dat ik Trudelieze vaak in mijn gedichten opvoer, als de onbereikbare vrouw waar het alleen over dromen is. Eigenlijk had ik natuurlijk moeten kiezen voor Dörthe, maar die naam klinkt niet zo prettig in het Nederlands. Hier klinkt het al snel als Deurte, een soort Limburgs dialectwoord voor 'daarginds'.


De vrouw van de sheriff had een mooie dochter
met hazelnoten als ogen
haar gezicht zacht als tafellinnen
en lieftallige oren als gedraaide krakeling
de dochter
ze had de mooiste borsten onder haar blouse
geruiten met bretels
als een glijbaan haar neusje
met een venijnig hupje op het einde
en haar mond
de dochter
ze had lippen zachter dan de hals van een paard
roder dan een bloeiende cactus
met handen als van een beer
vanwege haar rolstoel
de dochter
ze had een rolstoel
en was het bewijs dat er niet te spotten valt
met de wetten van de prairie


Countryman Ray

The key of the sheriffs daughter

Dit gedicht schreef ik vorig jaar zomer, toen het kwik boven de dertig graden uitkwam en ik op de Drentse hei aan het zoeken was naar tumbleweed voor in mijn themakamer. Uitiendelijk had ik een zak vol gevonden en zag ik aan de rand van het bos een klein huisje. Ik stelde me voor dat het een cel was waar een eenzame cowboy de tijd verdreef met mijmeren over zijn geliefde, de dochter van de sheriff, en de vrijheid. Het gedicht heeft veel emotie, maar het was dan ook behoorlijk warm en droog die dag.


In de muur staan de dagen gekrast
de tralies snijden in mijn vlees
als ik probeer te ontsnappen
daglicht is even spaarzaam
als de liefde van de dochter van de sheriff
van wie ik de sleutel zoek

De cel is mijn thuis
met kieren en muizen
met een raam en een deur
maar geen sleutel
naar de liefde van de dochter van de sheriff

Lieve Trudelieze
Als je dit leest
kom me dan opzoeken in de bak
ik hou het niet meer uit
ik wil de prairie zien, desnoods alleen

Trudelieze waar is toch jouw sleutel?
Waar Trudelieze?


Countryman Ray