Silence is golden

Het leven op de prairie was hectisch, maar soms werd er even tijd vrijgemaakt om het leven te overdenken. Dan werd er stilgestaan bij de krachten van de natuur, het onverklaarbare van Gods wegen en vooral die van de vele dieven in het Wilde Westen: hoe ontsprongen zij na hun diefstal steeds weer de dans? Daarover gaat dit gedicht.


Johnson is zijn vee verloren
Smithbook is zijn dochter kwijt
O'Shea zal moeten bedenken
hoe zijn kar zonder wielen rijdt

Zij zitten in een kring
en denken na over het leven
en hopen stiekem, dat iemand hun vee
dochter en wielen terug zal geven

En daarom zijn zij stil
al nemen gedane zaken zelden keer
maar toch, als het helpt
dan zien zij misschien het gestolene weer


Countryman Ray

Buffalo Bill 2

Vandaag deel 2 van een miniserie over Buffalo Bill. Vandaag: zijn heldendaden op de prairie. Vrijdag ga ik het over zijn legendarische dood hebben.


Onder zijn schuilnaam Mohammed Buffalo B.
dreef hij mensen tot wanhoop en tevens het vee


Countryman Ray

Moving the cattle

Het is weer maandag dus is het tijd voor een oude Western-liedtekst. Deze keer een veedrijverslied. Die waren er in vele soorten en maten; onderstaande was er een van een grote groep veedrijvers (een zgn. trek-union) uit Texas. Dit lied heeft flink wat varianten waar het om het refrein gaat, sommige waren nogal schunnig en die ga ik hier niet plaatsen. Die gingen nl. over contacten met bepaalde prostituees van lichte zeden. Ze werden met naam en toenaam genoemd, want er was destijds nog geen wet op de privacy. Onderstaand lied werd ca. 30 jaar lang veel gezongen, daarna verboden de grote veebazen het. Dit omdat de cowboys vaak niet opletten en dan in het vuur van het gezamenlijk zingen de kudde uit het oog verloren.


Beweeg het vee

het vee is ons brood en ons leven, jihaa jihaa,
we hebben al heel wat vee gedreven, jhihaa jihaa
op naar het slachthuis in het noorden, jihaa jihaa
waar ze doden zonder veel woorden, jihaa jihaa

Refr.:

arme arme koeien, wat is toch jullie lot
strakjes geslacht tot op het bot
we voelen de hele weg met jullie mee
gaan dan terug voor een nieuwe kudde vee
van Texas naar Chicago, naar Chicago

we zijn al halverwege, dat is mooi, jihaa jihaa
we geven onze paarden wat hooi, jihaa jihaa
en gaan dan zelf flink aan de drank, jihaa jihaa
we wennen aan onze lichaamsstank, jihaa jihaa

Refr.:

arme arme koeien, wat is toch jullie lot
strakjes geslacht tot op het bot
we voelen de hele weg met jullie mee
gaan dan terug voor een nieuwe kudde vee
van Texas naar Chicago, naar Chicago

en in de ochtend weer nieuwe zin, jihaa jihaa
we doen dit voor geldelijk gewin, jihaa jihaa
want straks is Old Chicago in zicht, jihaa jihaa
wij leveren koeien, dat is onze plicht, jihaa jihaa

Refr.:

arme arme koeien, wat is toch jullie lot
strakjes geslacht tot op het bot
we voelen de hele weg met jullie mee
gaan dan terug voor een nieuwe kudde vee
van Texas naar Chicago, naar Chicago


Countryman Ray

ABC-spel (18)

De R is van de Rothardam, een van de eerste moderne waterkrachtstuwdammen die ooit zijn gebouwd. De Rothardam, in het zuiden van Virginia, vlakbij het stadje Deer Venture, is gebouwd in 1810 en behoort daarmee tot de vroegste voorbeelden van de hedendaagse dambouwkunst. Het mooie aan de dam is dat het vanuit de lucht gezien de vorm heeft van een indianentooi.
Dat heeft een reden. Voordat de dam er was, woonden er in het gebied een indianenstam, Makaii. Zij woonden op platte schepen die in de Virginia-delta rondvoeren. Ze hadden wel vee, maar dat stond op hogergelegen gebieden in de buurt. Vaak werd het vee in afwezigheid van de Makaii gestolen of ontvoerd en daar reageerden de Makaii bijzonder fel op: niet zelden werden hele dorpen uitgemoord en platgebrand. Tussen 1750 en 1800 zijn er in het gebied zeker 10.000 mensen vermoord door de varende indianen.
Nadat ingenieur Rothar het gebied had bezocht, besloot hij tot de aanleg van de Rothardam, dwars door de prairie. Allereerst werden de Makaii naar de drooggevallen zuidkant van de dam verbannen, waardoor zij niet meer terugkonden naar open water. Daarna werden alle vee van de stam verbeurd verklaard, vanwege achterstallig onderhoud en ontoereikende bijvoedering. De Makaii kwam in opstand, maar werd hardhandig verslagen door Rothar en de zijnen.
Om achteraf net te doen alsof de indianen het helemaal eens waren met de aanleg van de dam, zorgde Rothar voor een rare vorm, die kon worden uitgelegd als een indianentooi. Curieus is dat de Makaii geen tooien droegen, maar er was er geen meer over om daarover te kunnen klagen.


Countryman Ray

ABC-spel (4)

De D is van Devils Notch, een bergketen in het midden van Amerika. Oorspronkelijk heette deze keten Dweezils Notch, maar vanwege het verdwijnen van grote hoeveelheden vee hernoemden de cowboys het al snel Devils Notch. Ook de indianen, die tot op de dag van vandaag in een naastgelegen reservaat wonen, spreken van Devils Notch, in plaats van de oorspronkelijke indianennaam Dweezqatsi.
Het best valt de keten te vergelijken met de Bermudadriehoek, waarvan het verhaal gaat dat er honderden -en misschien wel duizenden- boten en vliegtuigen zijn verdwenen. Uit geschiften van westernauteurs zoals P. Jack Penderton en Samuel Rosenstein blijkt dat er per jaar zo'n tweeduizend paarden en koeien in de bergketen verdwenen. Tot ver in de vorige eeuw is er zonder resultaat gezocht door expedities naar overblijfselen van het vee. Tevergeefs. Zelfs de indianen van de Lahoraqatsi-stam hebben niet kunnen ontdekken wat er aan de hand is met Devils Notch. Zij houden het op een boze God die zich wreekt op de mensheid omdat die de aarde slecht behandelt. Pas als moeder aarde met respect wordt behandeld, zal Devils Notch haar geheimen prijsgeven, zo denken de Lahoraqatsi's.


Countryman Ray

Arabs and apachies

Kreeg gisteravond een cryptisch mailtje van Blonde Lente: morgen meer tijd, de Apachies hebben me in beslag genomen.
Ben benieuwd wat dat allemaal betekent, maar ik ben wel gelijk in de westernliteratuur gedoken om te kijken wat de Apachies zijn. Het zijn dus geen helicopters, geen volk, maar een bergketen, die berucht is geworden vanwege een uitvalsbasis van moslimcowboys die er ooit was. Daarover gaat dit gedicht.


Apachie Akbar
blonk in de grote zon
als de kromzwaarden
het gesteente en de aarde

Apachie Akbar
liet het vee verdwijnen
en zelfs Gods wegen
bracht de cowboy geen zegen

Apachie Akbar
haard van de moslims
verdween zoals het kwam:
onverstaanbaar en met een hoop tamtam


Countryman Ray

Beforefun

Het is zover. Vanavond laat vertrek ik dan eindelijk naar Arizona. Ik moet in Georgia overstappen en dan vlieg ik rechtstreeks naar Los Angeles. Vandaaruit vertrek ik per bus (de "Prairie Shuttle") naar Arizona. Eerste stop is Boulder City. Daar zit ik in een groot hotel, met de prairie op loopafstand. Tenminste, als je van lopen houdt. Maar zover is het nog niet:
Ik heb de koffers ingepakt, mijn rugzak (Track 'n bag) op orde, kompas, overlevingsmes, de hele rambam. Straks naar Schiphol en dan zeg ik: toedeloe Holland, howdy States!
Dit gedicht gaat over de voorpret van op vakantie gaan.


Het water op, het zadel in
de bossen uit, de zon die brandt
het vee is stil, de hond slaat aan
het is gedaan in Nederland


Countryman Ray