Holiday in jail

Het kan gemakkelijk misgaan op de prairie, zeker als je de gebruiken niet kent. De early travellers John en Marie Blueharp uit Canada ondervonden dat aan den lijve toen ze in 1866 naar Nevada trokken voor een vakantie. Ze kwamen terecht in de beroemde Battle of Nevada. Daarover gaat het volgende gedicht.


Ze wisten 't niet beter
of ze dachten werkelijk
dat het een festiviteit
van een braderie betrof

ze stonden er versteld
werden subiet opgepakt
en afgevoerd als boeven
gezichten vol met stof

achter de tralies gezet
was de fun meteen over
de holiday begon slecht
bleef wekenlang een sof


Countryman Ray

Bon voyage

Zo. De vakantie zit er weer op, net als het Plaatsnamen-ABC. Veel leuke reacties gehad. Zelf vonden we het ook erg leuk om te doen, Blonde Lente en ik.
Over Blonde Lente gesproken: zij is nu alweer op vakantie. Niet om te ontspannen, maar voor werk. Ik heb haar gisteren uitgezwaaid op Schiphol en haar een Bon Voyage gewenst.
Eenmaal thuis viel mijn oog op een van de nieuwe westernboeken die we afgelopen maand hebben gekocht: Traveling Through The Frontiers. In dat boek beschrijft Emma P. Simpleton over reizen die men ondernam in het wilde westen. Nou, dat viel allemaal reuze mee want van reizen hielden de meeste mensen in die tijd niet. Daarom dit gedicht:


Aan de andere kant van het woud
is het donker en vrij koud
net als het diepe zwarte water
en geen bomen maar een krater

Aan de andere oever van de rivier
ben ik minder graag dan hier
de wind staat daar pal van voor
en je komt het zand niet door

Aan de andere kant van de aarde
is niets dat God voor ons bewaarde
wij blijven op onze eigen beemd
al het andere blijft ons vreemd


Countryman Ray

Countryman Ray meldt zich

Beste blogvrienden,

Ik heb even een opmerking voor jullie, een heel leuke. Jullie herinneren je vast nog dat ik schreef over Blonde Lente, het prachtige indianenmeisje dat ik op een western-dag had ontmoet. Nou, hoewel ik jullie daar sindsdien niet meer echt over op de hoogte heb gehouden, hebben wij een levendig en geanimeerd chatcontact onderhouden en bellen we veel. We hebben elkaar ook al een groot aantal keren ontmoet.

Laat ik er niet omheen draaien: we zijn hartstikke verliefd en afgelopen donderdagavond heeft Blonde Lente me uitgenodigd voor een vijfdaagse trip naar het Zwarte Woud (een gebied dat wij allebei erg fraai vinden). En het mooie is: we gaan straks al! Vanmiddag om half twee stappen we in haar Ford Apache-bestelbus en vertrekken we richting het de bossen.

Ik zal niet op de zaken vooruit lopen, maar ik hoop op een paar magische dagen met z'n tweetjes.

Omdat Blonde Lente schooljuf is, heeft ze voorjaarsvakantie en ik kon gelukkig een paar vrije dagen opnemen. Komende woensdag komen we terug in Nederland, dus vanaf aanstaande vrijdag kunnen jullie weer een nieuw bloggedicht lezen. Dat wordt een mooie: want als er liefde in het spel is, dan zijn de woorden schoon! De wereld lacht ons toe, of zoals de cowboys het destijds zeiden: als de ketel is op het vuur, geeft het warmte in een uur.

Countryman Ray

Beforefun

Het is zover. Vanavond laat vertrek ik dan eindelijk naar Arizona. Ik moet in Georgia overstappen en dan vlieg ik rechtstreeks naar Los Angeles. Vandaaruit vertrek ik per bus (de "Prairie Shuttle") naar Arizona. Eerste stop is Boulder City. Daar zit ik in een groot hotel, met de prairie op loopafstand. Tenminste, als je van lopen houdt. Maar zover is het nog niet:
Ik heb de koffers ingepakt, mijn rugzak (Track 'n bag) op orde, kompas, overlevingsmes, de hele rambam. Straks naar Schiphol en dan zeg ik: toedeloe Holland, howdy States!
Dit gedicht gaat over de voorpret van op vakantie gaan.


Het water op, het zadel in
de bossen uit, de zon die brandt
het vee is stil, de hond slaat aan
het is gedaan in Nederland


Countryman Ray

The miracle of Red Bronto

Met mijn welverdiende vakantie in het verschiet (heerlijk drie weken naar Arizona, de bakermat van veel westernlegendes, maar daarover later meer) kijk ik graag vooruit. En wat je dan krijgt is een soort van science fiction in combinatie met de westerncultuur. Best grappig, al zeg ik het zelf. Het geeft de geschiedenis een leuke toekomsttwist. Ik heb de legende van Red Bronto als uitgangspunt genomen en die verwerkt in een gedicht. Meer verklap ik nog niet.


De neef van Red was een vreemde
schoot als de beste
maar zijn beheersing van de lasso
was zo abominabel

De neef van Red had gezeten
en vond nog altijd
Red medeplichtig
en dus chantabel

De neef van Red deed zijn werk
maar schoot op
het mirakel van Bronto
een ruimteschip
met unidentified-label


Countryman Ray