Too much rain

Ik kreeg forse kritiek op mijn vorige entry, enkele lezers menen dat ik de kunsten geen warm hart toedraag. Ik was wel wat streng, maar ik draag de kunsten (zoals lassowerpen, zandsculpturen bouwen, totempalen snijden, line-dance en schoonschieten) wel degelijk een warm hart toe, getuige ook het volgende gedicht.

Honderd jaar geleden voerde een stel indianen in Montana met zoveel succes een regendans uit dat het 17 dagen non-stop stortregende. Hun dorp spoelde weg, hun vee verdronk en ze leden honger. Ja, dat krijg je als je met bovennatuurlijke krachten speelt.


regen regen regen
we hadden er zelf om gevraagd
maar nu valt het toch wat tegen
hadden we de gok maar niet gewaagd

de goden straffen ons, dat is klaar
dit is meer dan we kunnen verdragen
we zijn inmiddels in groot gevaar
zullen nooit meer om regen vragen


Countryman Ray

I can see clearly now...

Las onlangs in een Amerikaanse krant op internet dat het al meer dan een half jaar niet heeft geregend in het gedeelte van Arizona waar ik afgelopen zomer was. Dat heeft desastreuze gevolgen voor de flora en de fauna. Het bericht sloot af met een citaat van het stamhoofd van een kleine indianenstam, verwant aan de Hopi indianen. Hij stelde voor een grote regendans te organiseren, maar daar wilde de overheid niets van weten. Vreemd, want baat het niet, dan schaadt het niet.


Een negenmans regendans
verzoekt de weergoden
de handen ten hemel, de voeten stampen
zinloos en om de tijd te doden

Maar als de droppels vallen
de grond van kleur verschiet
gebeden verhoord, dansers tevreden
dan hoor je de overheid niet


Countryman Ray