The last but one

Iedereen kent wel de uitdrukking "De Laatste der Mohikanen". Dit slaat op de laatste persoon die nog ergens in gelooft, of ook wel de laatste overlevende van een stam. Er was op de prairie echter ook een Een-Na-Laatste der Mohikanen, en dat was rond 1870 de indiaan Quacking Duck. Hij werd zo genoemd omdat hij de hele dag eindeloos kwaakte en babbelde. Bijna alle leden van zijn stam waren al uit pure ergernis naar andere stammen vertrokken. Pas toen de enige andere overgebleven indiaan, Slowhand (zo genoemd omdat hij met pijl en boog erg traag was) ook wilde gaan, besefte Quacking Duck dat hij te ver was gegaan en dat hij zijn stamgenoten achterna moest. Hij vertrok dus ook, en zo werd Slowhand de Laatste der Mohikanen.


ik heb altijd praatjes bij de vleet
zit nooit om een woord verlegen
maar naar ik nu pas zie en weet
heeft men er de balen van gekregen

ik zit alleen in een verlaten tent
alleen Slowhand loopt nog rond
zelfs de stoerste kerel, de sterkste vent
vluchtte van onze geboortegrond

door mijn eindeloze gebabbel en gezwets
loop ik gevaar, wie hoort mij straks aan?
als ik nu ook nog die arme Slowhand kwets
dan is het met mij vast gauw gedaan


Countryman Ray

The unhappy one

In de goede oude tijd van de prairie was het leven aangenaam simpel. In de General Store in de gemiddelde Main Street was er bijv. geen overdaad aan (overbodige) spullen, maar gewoon één merk whisky, één smaak koffie, één type pikhouweel en één kleur werkbroek. Een kamer huren ging zonder puntensysteem. Er was er maar één de baas, en dat was de sheriff. Er ging maar één keer per week een postkoets naar de stad. Er was maar één saloon, en slechts één kerk. Dat was dus allemaal makkelijk en duidelijk, het ontbrak de bewoners dan ook volledig aan keuze-stress. Maar er is helaas altijd wel iemand die ontevreden is, zo ook bijvoorbeeld ene Jack Houlihan die tijdelijk in het gehucht Dusty Hills, Nevada, verbleef. Hij vond het leven op de prairie maar niks, blijkt uit het volgende gedicht. Ik zeg op mijn beurt: hij heeft het gewoon niet begrepen. Het prairieleven is van een ongekende schoonheid, je moet het echter wel willen zien.


ik ben helaas gestrand in dit ***boerengat
wat een verschil met mijn grote stad
de bewoners hier zijn dom en flegmatiek
er is geen schouwburg, zelfs geen fabriek

in de winkels verkopen ze niets wat lekker is
en ze vinden al gauw dat iemand een gekkerd is
als je geen paard rijdt dan is er niets te doen
het is hier uitgestorven van noen tot noen

de sheriff is een luie verwaande kwast
die bovendien slordig op zijn boeven past
degene die zichzelf tot dokter heeft verklaard
is zelfs de term kwakzalver niet waard

een waardeloos dorp vol zand en ratelslangen
hoe sterk kan een mens naar beschaving verlangen!
gelukkig mag ik hier volgende week vandaan
dan komt er eindelijk weer eens een postkoets aan


Countryman Ray

The old moaning blind man

Bij het woord prairie denk je tegenwoordig natuurlijk meteen aan countrymuziek. In grote delen van de U.S.A. hoor je op de radio uitsluitend countryzenders. In de goede oude tijd was er natuurlijk geen radio, maar muziek was er wel. Bijvoorbeeld van Blind Jack Singleton, een blinde singer-songwriter uit Hazy, Californie. Al zijn liedjes komen op hetzelfde neer, hij jeremieerde tot vervelens toe over het feit dat hij blind was. Wat een zemelaar, ik kan me daar zelfs nu, bijna 100 jaar na dato, nog boos over maken als ik niet oppas. Daarom hieronder een tekst zoals die op al zijn bluesliedjes van toepassing is.


o God waarom ben ik blind
ik ben al blind sinds ik een kind
ben

wat heb ik U toch misdaan
ik kan niet zien waar ik moet gaan
staan

ik kan goed horen en ook ruiken
maar mijn ogen kan ik niet gebruiken
dus

dat is wat ik hebben moet
twee ogen, dan is het goed
zien

ik vraag u Heer
geef me mijn zicht
want het doet me zeer
mijn ogen zo dicht
mijn ogen zo dicht

ik wil best een bril
ik zal voor altijd stil
zijn

als ik maar kon zien
dat is wat ik verdien
toch?

ik vraag u Heer
geef me mijn zicht
want het doet me zeer
mijn ogen zo dicht
mijn ogen zo dicht


Countryman Ray