Soms zit je in een westernboek te lezen, zoals ik regelmatig doe, en dan stuit je op iets waar je nog niet eerder van gehoord hebt. Zoals het toppelen van een boom. Je zou zeggen dat het omhakken betekent, maar waarom heb je er dan een baard bij nodig? Ik heb overal gezocht maar kon het nergens vinden. Het gedicht waarin melding wordt gemaakt van toppelen zet ik hieronder. Misschien weet een van jullie wat ik me erbij moet voorstellen en belangrijker nog: waar ik er meer over kan lezen en waarom die baard er zonodig bij moet.
De boom was hoog
de schaduw lang
dus we pakken een zaag
en gaan aan de gang
de boom wordt getoppeld
met wortel en al
eerst een geruis
en daarna de val
de boom op zijn zij
de lucht in geklaard
het toppelen vergt
een zaag en een baard
Countryman Ray
Posts tonen met het label baarden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label baarden. Alle posts tonen
vrijdag 27 mei 2011
vrijdag 8 mei 2009
It's hairy on the prairie
Dit gedicht schreef ik onlangs, na een bezoekje aan steakhouse Texas in een Drents dorpje waar ik die dag had gewandeld. De combinatie van de gezonde boslucht met een goeie western-salade zorgde voor genoeg inspiratie. 's Avonds bij het haardvuurtje -en onder toeziend oog van Raging Buffalo, die sinds vorige week (eindelijk!) in aquarel aan de muur hangt- schreef ik It's hairy on the prairie, een somber gedicht over de tegenslagen van het leven. Maar toch een mooi einde, met de ochtend die altijd weer gloort op de prairie.
De drie baarden om het kampvuur
keken mistroostig in de vlammen
oogst vergaan
kudde vertrokken
vrouwen in geen velden of wegen
Uitgerekend de slimste indianen
kruisten hun pad
en lieten geen vuurwater achter
Bobby-Ann
Bobby-Ann met een fles vuurwater
in een kanten jumper
Zij was verder weg dan ooit
en het kampvuur ging uit als een nachtkaars
die bleef nasmeulen tot het ochtendgloren
Countryman Ray
De drie baarden om het kampvuur
keken mistroostig in de vlammen
oogst vergaan
kudde vertrokken
vrouwen in geen velden of wegen
Uitgerekend de slimste indianen
kruisten hun pad
en lieten geen vuurwater achter
Bobby-Ann
Bobby-Ann met een fles vuurwater
in een kanten jumper
Zij was verder weg dan ooit
en het kampvuur ging uit als een nachtkaars
die bleef nasmeulen tot het ochtendgloren
Countryman Ray
Abonneren op:
Reacties (Atom)