"Black" Berry McFlurr was een volkszanger uit het Wilde Westen. Hij had een woeste uitstraling en was erg populair bij de vrouwen. Mannen vonden McFlurr een watje omdat hij erg sentimenteel kon zijn. Dit las ik afgelopen weekend in de fijne biografie 'McFlurr and a thousand candles'. Hieronder een vertaald gedicht van deze gladde padjakker.
Bij nacht
ben ik denkende aan jou
bij nacht
weet ik dat ik hou van jou
Bij nacht
als de coyotes janken
bij nacht
als ik op mijn blote knietjes mag danken
dat jij er bent
bij nacht
dat jij er bij me bent
vannacht
(2x)
Countryman Ray
Posts tonen met het label nacht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nacht. Alle posts tonen
maandag 23 mei 2011
woensdag 7 oktober 2009
(You give me) fever in the morning
Ik erken volmondig wat te hard van stapel te zijn gelopen, met mijn actie om naar Brabant af te reizen. Het heeft me aangegrepen. Gisterochtend kreeg ik de griep en sindsdien is het helemaal mis in huize Ray. Vannacht nauwelijks een oog dichtgedaan en ook mijn boek over het leven van Raging Bull en Curly Flower ligt nog onaangeroerd op mijn nachtkastje. En dat terwijl ik me had voorgenomen meer te lezen over de indianenmaterie. Helaas belet de koorts me. Daarom een klassieker uit de oude doos.
De nacht valt samen met de fles
de grond onder de hoeven donker
het water ver weg
verder dan we dachten
de mannen van stavast zijn verdwaald
en zelfs de sterren steunen alleen
de maan in haar zicht
als we morgen door de beneveling rijden
zullen we zien waar het vuurwater
ons heeft gebracht
als we de teugels hadden losgeknoopt
van het hek van de saloon
Countryman Ray
De nacht valt samen met de fles
de grond onder de hoeven donker
het water ver weg
verder dan we dachten
de mannen van stavast zijn verdwaald
en zelfs de sterren steunen alleen
de maan in haar zicht
als we morgen door de beneveling rijden
zullen we zien waar het vuurwater
ons heeft gebracht
als we de teugels hadden losgeknoopt
van het hek van de saloon
Countryman Ray
woensdag 16 september 2009
In from the cold
Terwijl ik al een paar dagen heerlijk door de bergen reed, zag ik steeds meer de schoonheid er van. De prairie is prachtig, maar die bergen mogen er potjandorie ook zijn! Toch wil ik niet beweren dat het alleen maar een groot feest is. Als de avond valt koelt het namelijk heel snel af, op 1500 meter hoogte. Ik maak dan een plek voor de nacht, en een kampvuurtje van wat hout dat ik bij elkaar sprokkel. En dan komt de kou… Daarover gaat het volgende gedicht, dat ik schreef bij het licht van de sterren.
de kou
bijt
overal
doorheen
geen slaapzak is
dik genoeg
ik heb nog nooit
zoveel
sterren gezien
en ik heb het nog nooit
zo koud gehad
Countryman Ray
de kou
bijt
overal
doorheen
geen slaapzak is
dik genoeg
ik heb nog nooit
zoveel
sterren gezien
en ik heb het nog nooit
zo koud gehad
Countryman Ray
Abonneren op:
Reacties (Atom)