The train

Een lezeres vroeg mij waarom ik zoveel over mannen op de prairie schrijf, en zo weinig over vrouwen. Dat komt omdat er meer interessante mannen dan interessante vrouwen woonden. Toch zal ik nu een boeiende vrouw voorstellen. Ze heette Helen "Chook-a-chook" Wilkins, en ze was de eerste vrouwelijke treinmachinist in het Wilde Westen. Van jongs af aan wilde ze dit vak al uitoefenen, en natuurlijk was haar omgeving er op tegen. Een vrouw op de bok, dat kon toch helemaal niet? Toch zette ze door, ze volgde een opleiding en reed daarna een tijdje op de West-Central United Consolidated & Pacific California Union Railways. Toch kwam er al snel een eind aan haar carriere. Ze reed namelijk met een rangeerlocomotief heel hard over een verkeerd staande wissel, zo pardoes een ravijn in. Ze werd nooit terug gevonden. Hoe dat kwam lees je hieronder.


wat krijgen we nou
een vrouw op de trein
dat kan echt niet
zo mag het niet zijn

zij past niet bij ons
zij gebruikt geen drank
zij kauwt geen tabak
zij verspreidt geen stank

dus moet ze hier weg
laten we gaan saboteren
al wat haar dierbaar is
en haar zo gaan weren

een stoomleiding hier
een noodrem daar
zo brengen wij rust
en tevens haar in gevaar


Countryman Ray

The times they are a-changing

Eind negentiende eeuw werd er olie gevonden op de prairie. Na de spoorlijnen kwamen er nu ook boortorens en pijpleidingen het landschap ontsieren. Menige cowboy van de oude stempel was dat een doorn in het oog. Maar aangezien de meeste van hen plichtsgetrouwe en gezagsgetrouwe mannen waren, kwamen ze niet opstand zoals nu vele burgers wel doen tegen kolencentrales en windmolenparken. De cowboy zette zich hooguit 's avonds in een melancholieke bui neer bij zijn kampvuur en tokkelde dan wat op zijn gitaar. Of er kwam een gedicht in hem op, en dat had er zo uit kunnen zien:


wat keek ik graag in de verte
waar bergen mijn blik bepaalden
en wat zag ik mooie vlaktes
waar cactussen trots praalden

nu zie ik boortorens van hout
en olie in grote plassen
de pluim van een lokomotief
zijn rook verpest de gewassen

wat is er geworden van mijn land
hoeveel schade komt er nog meer?
al die wezensvreemde zaken
wie komt er in het geweer?

mijn prairie is onherkenbaar
dat is de nieuwe tijd, zegt men
vooruitgang is goed naar het schijnt
maar dit is een tijd die ik niet ken


Countryman Ray

ABC-spel (11)

De K is van de koe. Naast het paard is de koe het dier dat het meest met de prairie verbonden is. Althans in de 19e eeuw, de heyday van het Wilde Westen.

Koeien werden gefokt voor hun vlees, niet zozeer voor hun melk. Als ze volgroeid waren werden ze in enorme kuddes door de cowboys naar de grote spoorlijnen gebracht. Daar werden ze ingeladen en met veewagons naar Chicago getransporteerd. In the Windy City stonden namelijk de grote slachthuizen van Amerika.

Helaas moet ik zeggen dat ook hier de indianen wel weer eens roet in het eten gooiden. Krijgers van de Siraleemoo-stam bijvoorbeeld vielen een veetransport aan op 3 juli 1871. Onder leiding van de legendarische cowboy Jake "Redeye" McClusky werden ruim 1000 koeien naar het station van St. Helens Crossing gebracht. De indianen vielen echter rond drie uur 's middags onverhoeds aan en joegen cowboys en koeien uiteen. Het kostte Redeye daarna met zijn makkers drie dagen om alle koeien op te sporen en weer in het gareel te brengen. Het doel van de indianenaanval is nooit duidelijk geworden.

Tegenwoordig gaan er bijna geen kuddes koeien meer over de prairie. Amerikanen eten namelijk nog steeds wel rundvlees, maar ook steeds meer kip en tofoe.


Countryman Ray