Jolly good yellow

De eerste Aziaat in het Wilde Westen was de Koreaan Dem Yiu, een echte ruige cowboy met de exotische oogopslag van een Oosterse vechter. Hij legde nukkige stieren aan de leiband met een gemak die grote concentratie en inleving verried. Collega's waren erg onder de indruk en probeerden Dem af en toe uit: dan gaven ze hem de bokkigste stier om te temmen. En steeds lukte het de scherpzinnige Aziaat, op de laatste keer na. Daarover gaat dit gedicht.


De stieren stonden in de rij
ze zijn niet bang voor jou en mij
maar iedere stoere stier of koe
was bang voor Dem Yiu

Tot op een dag, de zon stond hoog
Dem Yiu naar de spoorbaan toog
om een stier te bewegen die daar hing
waardoor het treinverkeer niet verder ging

De stier ging weg en Dem was blij
hij kreeg applaus, de boer die zei:
geen stier te groot, jij krijgt 'm klein
en werd gegrepen door de trein


Countryman Ray

Catching the bull

Afgelopen weekend zag ik een man zitten vissen aan de vijver vlak bij mijn huis. Echt een mannending, het vangen van een dier. Ik kan me wel iets voorstellen bij zijn gevoelens. En toch: het haalt het natuurlijk niet bij wat werkelijk stoere kerels doen, en wat in het Wilde Westen voor elke cowboy dagelijks werk was, namelijk echte wilde, soms gevaarlijke beesten vangen. Wilde koeien, dolle stieren, losgebroken paarden. Dat inspireerde me tot het volgende gedicht.

De stier is gezien, en hij
ziet de cowboy

langzaam draaien ze om elkaar heen
de stier ziet kansen maar
de cowboy is er klaar voor,
pakt zijn trouwe lasso

met ervaren hand zwaait en
zwiept hij, het geluid is hem
welbekend, de stier hoort het

hij aarzelt, bokt, springt opzij
de cowboy werpt en het is
raak!

de stier spartelt tegen
voelt het touw om zijn horens
wil weg, gooit zijn achterpoten
hoog in de lucht

het is
vergeefs

de cowboy haalt het touw
moeizaam naar zich toe
en wint de strijd

deze stier ontsnapt niet meer

Countryman Ray