Yes we can

Obama? Bob de Bouwer? Nee, het is John Fitzpatrick die ooit de yell Yes we can bedacht. Het was tijdens een storm in Bittercreek, Arizona toen het hele dorp dreigde weggevaagd te worden. Mensen vroegen aan Fitzpatrick: kunnen we nog vluchten? Daarop sprak Fitzpatrick de bekende woorden:"Yes we can". En aldus geschiedde. Twee dagen later kwamen ze terug uit de bergen en bleek het dorp intact. Het gedicht vertelt exact dit verhaal, en is daarom niet bijster spannend. Maar: het is wel geschiedschrijving en dus belangrijk voor op de Prairie Creek Chronicle Gazette, die graag zo compleet mogelijk wil zijn.


We trokken weg, keken niet om
Nu vertrekken was slim, niet dom
twee dagen later keerden we weerom
en zagen, dat was gek:
alles stond nog gewoon op z'n plek


Countryman Ray

Mr Clock

Vadertje Tijd heette in het Wilde Westen Mr. Clock. Als het ging regenen en de beesten moesten snel naar binnen, dan hoopten de cowboys altijd dat Mr. Clock hen gunstig gezind was. Om hem dat duidelijk te maken, zongen ze daarbij een lied. Vaak trok Mr. Clock zich er niets van aan en werd iedereen zeiknat. Maar zoals een cowboy in die tijd liet optekenen: met gezang voel je de regen minder.


Er is storm en regen op til
een nat pak is wat ik niet wil
Mr. Clock, help me door de dag
en dat ik mijn kudde halen mag
in alle droogte en gelieve windstil

(5x, of zolang als de dreigende luchten aan de hemel bleven staan)


Countryman Ray