You got to know what to do

Onlangs ben ik weer begonnen met het herlezen van alle boeken van Karl May. Prachtige verhalen over Winnetou, Old Shatterhand en natuurlijk Arendsoog. Als je zoals ik echt op de prairie bent geweest (en de grote schrijver is daar zelf nooit geweest!!!) dan valt op dat Karl May de zaken soms behoorlijk romantiseert. De prairie is weliswaar prachtig, maar kan ook heel gevaarlijk zijn. Daarover gaat het volgende gedicht.


de prairie kan je allerbeste vriend zijn
die je alles geeft wat je nodig hebt
maar wee als je de wet van de prairie niet kent
dan wordt er al snel niet meer van je gerept

je moet sporen lezen, ver kunnen kijken
beducht zijn voor slang en schorpioen
om succesvol te zijn moet je steeds weer
hard werken, en weten wat te doen

waar vind je water, hoe schiet je een beest,
hoe wordt een kampvuur gebouwd?
pas als je goed bent voorbereid is het leven
op de prairie aan je toevertrouwd


Countryman Ray

Ride into the mountains

Als ik straks in Arizona ben (het is al bijna zover, vrijdagavond gaat mijn vlucht!) wil ik ook een tochtje door de bergen maken, te paard uiteraard. Kampeerspullen mee in de zadeltassen, een goede kaart in de hand, een goed humeur en daar gaan we. Wat zal dat een mooi moment zijn als ik de prairie achter me laat en de bergen in rijdt, met een strak blauwe lucht boven me, de rotsbodem onder me en verder niets dan stilte en een lekker windje. Het echte leven voor wie zoals ik het westernleven als leidraad heeft.


in kalme gang schommelen we langs
scherpe rotsen
venijnige adders
gras dat wanhopig groeit op
onvruchtbare bodem

dit is berglandschap
we hebben de prairie verlaten
rijden langs ravijnen
en zwijgen urenlang

het pad gaat verder en
verder omhoog
het uitzicht over de prairie is
adembenemend

dit is leven, dit is
genieten
dit is het Wilde Westen


Countryman Ray