Meestal staan we niet stil bij de dieren op de prairie. Ja, we kennen het paard en de gier, maar er zijn er natuurlijk veel meer. Ze zijn niet allemaal even populair. Daarover gaat dit gedicht.
tussen de tumbleweeds en de
cactussen
ligt hij stil te wachten:
de ratelslang
loerend naar een prooi
gaat de tong in en uit de
hongerige bek
hij is net zo'n onderdeel
van de prairie
als de cowboy, het paard
en gindse heuvels
maar hij is niet geliefd
hij is een rover
erger dan een corrupte sheriff
en toch heeft hij zijn plaats
hij verdient ons respect
Countryman Ray
Posts tonen met het label wildernis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wildernis. Alle posts tonen
maandag 29 juni 2009
woensdag 20 mei 2009
Girls on pony's
Dit gedicht schreef ik een aantal maanden geleden, toen ik terugdacht aan mijn kampeervakantie op de Veluwe, vorig jaar. Wat een mooi gebied, al die machtige wildernis die je aan de uitgestrekte ruige natuur in Arizona doet denken. En wat was ik ontroerd toen ik een groep meisjes op pony's voorbij zag komen. Sommige meisjes hadden zelfs een cowboyhoed op! De pony's weerden zich goed, hun stoere hoeven ploegend door het rulle zand, trots om zich heen kijkend en genietend van hun volle draf. Het inspireerde me 's avonds bij een kampvuurtje tot het volgende gedicht:
pony, wat ben je mooi
niet zo groot als een paard
maar altijd dapper,altijd geduldig
en lief voor de meisjes op je rug
feilloos loop je de route
die je zo goed kent
ik stel me je voor op de prairie
het wordt al donker,
de laatste zonnestralen vallen door je
ruige manen
je weet de weg, net als een cowboy
een coyote huilt in de verte
voor jou heeft het leven geen geheimen meer
pony, wat ben je mooi
niet zo groot als een paard
maar op de Veluwe ben je
dapper, altijd geduldig en lief
voor de meisjes op je rug
Countryman Ray
pony, wat ben je mooi
niet zo groot als een paard
maar altijd dapper,altijd geduldig
en lief voor de meisjes op je rug
feilloos loop je de route
die je zo goed kent
ik stel me je voor op de prairie
het wordt al donker,
de laatste zonnestralen vallen door je
ruige manen
je weet de weg, net als een cowboy
een coyote huilt in de verte
voor jou heeft het leven geen geheimen meer
pony, wat ben je mooi
niet zo groot als een paard
maar op de Veluwe ben je
dapper, altijd geduldig en lief
voor de meisjes op je rug
Countryman Ray
Abonneren op:
Reacties (Atom)