Making money

Standaard vervoermiddelen op de prairie waren (naast de trein) het paard en de combinatie van paard en wagen. Ook toen al was men bezig met het ontwikkelen van zuinige vervoermiddelen. Niet vanwege benzine, die bestond toen nog niet, maar wel met betrekking tot datgene dat een paard gebruikte: haver, hooi en water. Een paard dronk gemiddeld drie emmers water per dag, at een pak hooi en twee emmers haver. Een smid uit Jacksonville, Georgia, had hoefijzers uitgevonden die het voor paarden makkelijker maakten om te lopen. Daardoor werden ze minder vermoeid en konden ze toe met een half pak hooi en 1 emmer haver per dag. Echter, de leveranciers van hooi en haver op de prairie zagen zo hun omzet enorm dalen. Dus besloten ze in het geniep om de smid en zijn uitvinding uit te schakelen.


de dollars glippen uit onze handen
die smid verpest onze negotie
wij versterken onze banden
en stemmen over een motie:

weg met zuinige hoefijzers, ja
leve de grote havervraag!
die uitvinding moet in de la
wat denkt die slimme blaag?

we branden zijn smederij plat
jagen hem weg met pek en veren
zo komt in onze handel niet de klad
en blijven we ons kapitaal beheren

noem ons achterbaks en gemeen
maar wij gaan voor het grote geld
wij gaan voor de winst alleen
want dat is wat in dit land telt


Countryman Ray

Hang the shopkeeper

In 1857 werd er voor de 100e keer iemand opgehangen in Graft Hill, Minnesota. Het slachtoffer was Nel Bishop, een winkelierster die het niet zo nauw nam met eerlijk zaken doen. Eerst ontkende ze, maar uiteindelijk gaf ze toe dat ze iedereen bedonderd had. Toen ze eenmaal de strop om haar nek voelde glijden begon ze eerst hysterisch te krijsen en daarna iedereen uit te lachen. Vlak voor het luik viel werd ze echter rustig en droeg ze nog een gedicht voor. Dat ging ongeveer zo (vertaald dan natuurlijk):


ik rommelde met maten en gewichten
iedereen betaalde bij mij teveel
ik probeerde iedereen op te lichten
ieder kreeg een beetje, en ik het grootste deel

nu ben ik qua leven dus aan het end
mij rest alleen nog een stukje touw
ik neem afscheid van mijn vent
en al het geld waarvan ik zo hou


Countryman Ray

Holy spirit

Zoals bekend zijn de prairiebewoners over het algemeen zeer bijgevolig ingesteld. Zo werden paarden onevenredig gehoefd, nam een echte cowboy nooit het laatste slokje uit de fles en stonden er altijd minstens drie lege glazen op de toog. Dat hield het leven der cowboys interessant. Maar altijd als er indianen in het spel waren, werd het bijgeloof vreemd en ondoorgrondelijk. Daarover gaat dit gedicht:


De oude indiaan had gesproken
over groene velden vol gazellen
achter de toppen
waren cowboys die de prooien zochten

Aldus vervuld van hebzucht
trokken ze langs diepten en krochten
en waar de honden gazellen roken
waren de cowboys niet te stoppen

Maar resultaat bleef uit, het was lucht
de indiaan werd aangesproken
de cowboys dachten aan vergelding
en toen verdween de indiaan


Countryman Ray