ABC-spel (17)

De Q is van de indiaanse Qotsahomme's-stam. Deze stam woonde aan de westkust, en stond bekend om haar extreme vredelievendheid. Zo voerden ze nooit oorlog en hadden ze zelfs geen pijl en boog. Ze leefden van fruit, noten, eetbare plantenwortels, paddestoelen en de visvangst. Af en toe werd een strik gezet om een wild dier te verschalken.
Dat ze lange tijd overleefden in een op oorlog gerichte omgeving kwam voornamelijk omdat ze in een afgelegen deel van wat nu de staat Washington is leefden. De Qotsahomme's waren de eersten die volledig assimileerden met de kolonisten die de prairie veroverden. Gedwongen, weliswaar, maar ze stonden er ook niet onwelwillend tegenover.
Dat ging zo ver dat er nu, na 150 jaar, vrijwel geen oorspronkelijke Qotsahomme's meer zijn. Hun nakomelingen hebben gewone banen als intelligent design propagandist, product placement consultant, freelance creative designer of interim manager. Ze wonen niet in reservaten, doen niet zielig over hun lot en runnen geen casino's. Zo zie je maar weer dat met een beetje goede wil ook indianen het ver kunnen schoppen.


Countryman Ray

ABC-spel (1)

Howdy dierbare bloglezers,

Vandaag begin ik met een serie van 26 afleveringen, volgens de letters van het alfabet, over de prairie in de ruimste zin des woords. Ik ga jullie korte verhalen, anekdotes, legendes en wetenswaardigheden over het leven op de prairie vertellen. Vandaag dus deel 1.

Ik begin met een algemene inleiding, heel toepasselijk voor de letter A, en dat is de A van Avontuur (de latere entries zullen meer specifieke onderwerpen behandelen). Avontuur is waar het om draaide bij het veroveren van de prairie.

Want het was een Avontuur dat de kolonisten aangingen, die van Oost naar West trokken in hun huifkarren, ondertussen belaagd door Indianen, getergd door droogte, geplaagd door muggen, gefopt door luchtspiegelingen, beschoten door andere kolonisten, verdwaald in de canyons, verdronken in wilde beken, verloren in de leegte en verbitterd door pech en ongeluk.

Maar wat stond er ook een hoop tegenover! Want wat was het leven vaak mooi, wat bouwden ze een bloeiende nederzettingen op, wat dreven ze goed handel, wat vingen ze een bisons, wat legden ze een spoorlijnen aan, wat werd de grond prachtig in cultuur gebracht en wat werd Amerika, het land van de prairie, een rijk en welvarend land! Al die talloze kolonisten die alles opgaven in hun geboortestreek en de prairie optrokken, in niet overzienbare aantallen, wat een dappere mannen en vrouwen waren het.

Het Avontuur lokte, en het Avontuur zouden ze beleven! Dat tekent de mentaliteit van de prairiebewoner. Ruig, dapper, doorzettend, mannen en vrouwen met pit. De A van Avontuur staat hen haast vanzelf op het voorhoofd gegrift.


Countryman Ray

The Traitor Girl

In 1849 vond er weer eens een veldslag plaats tussen indianen en kolonisten. De indianen waren veruit in de meerderheid maar werden tot hun verbazing verpletterend verslagen. Daar was een reden voor: verraad. En dat kwam weer door een verliefde indiaanse. Zo zie je maar weer dat geschiedenis door mensen wordt gemaakt, met al hun zwakten en tekortkomingen. Dit verhaal las ik trouwens in The History of the Indian Battles, een boekje uit 1967. Ik heb er een gedicht over gemaakt.


Tiny Meat was verliefd geworden
op de zoon van een kolonist
ze bleef hem zien en zoenen
zonder dat haar vader er van wist

tot hij er opeens toch achter kwam
en de relatie prompt verbood
Tiny Meat vluchtte in de nacht,
schuilde in haar minnaars schoot

op de dag van de grote slag
zag Tiny Meat elk rooksignaal
en verklaarde snel de betekenis -
voor de indianen was dat einde verhaal

want overleven, dat deden ze niet
dankzij het verraad van Tiny Meat


Countryman Ray

Silent Ghost

Ik las dit weekend in een obscuur boekje uit de jaren 50 van de vorige eeuw: A Short History of Native Americans. In een voetnoot kwam een verhaaltje over een wrede indiaan aan bod. Hij stond bekend als de scalpel-koning. Deze indiaan besloop zijn tegenstanders 's nachts om bij hen hoofdhuid en haar af te snijden. Tientallen mensen zijn zo gedood. Helaas staat er niet bij tot welk stam hij behoorde en of hij dit deed uit wraak of om een andere reden. Over deze gevreesde indiaan gaat het volgende gedicht.


Silent Ghost was de kampioen
als het ging om scalperen
totaal verrast kon geen vijand zich
tegen zijn mes verweren

roodhuiden en kolonisten
het was hem om het even
alleen al zijn naam deed waarlijk
iedereen van schrik beven

pas toen hij stierf was het over
van respect geen enkel blijk:
de zoon van zijn grootste vijand
scalpeerde het koude lijk


Countryman Ray

The wagons on the prairie

Onlangs zag ik een lange rij auto's met caravans erachter. Ik moest meteen denken aan de goede oude tijd in The Wild West toen lange colonnes huifkarren over de prairie reden, met gezinnen op zoek naar avontuur en geluk, aangevallen door indianen en kampend met een tekort aan voedsel of water, maar altijd optimistisch over de goede afloop. Dat deed me het volgende gedicht schrijven.


daar reden ze,
de dappere mannen en vrouwen
huifkar na huifkar,
op zoek naar een stukje land,
een beetje geluk
de scouts voorop, kijkend
of er indianen waren
's avonds stonden de huifkarren
prachtig in een grote cirkel

er was een kampvuur, eenvoudig eten
uit grote ketels en 's nachts
het geluid van coyotes

en dan eindelijk op de bestemde plek
er kwamen huizen, een smid
een saloon en een drugstore
het dorp werd een stad
en zo onstonden Arizona, Californië, Nevada
hulde aan de dappere kolonisten
hulde aan hun onvermoeibare paarden


Countryman Ray